طرفداری- برگرفته از صفحه شخصی ریو فردیناند در فیسبوک با آرزوی موفقیت برای نان نان (عبارت اصلی=Naan Bread) (لوییز نانی) در انتقالش به کشور ترکیه. او در آنجا محیط متفاوتی را تجربه خواهد کرد و من باور دارم که نانی در آنجا خواهد درخشید. سوال هایی پرسیده می شود در این باره که آیا او در آینده با نگاه به عقب، از دوران حضورش در منچستریونایتد رضایت خاطر خواهد داشت و خوشحال خواهد بود؟ البته که خوشحال خواهد بود. او در جام های بی انتهایی که در دوران حضورش در یونایتد کسب کرد، نقش مهمی را ایفا کرد.  با این حال، با شناختی که من از نانی دارم، این گونه فکر می کنم که او دوست داشت تعداد بازی های بیشتری را برای منچستریونایتد انجام دهد و در روند باثبات تری تأثیرگذار باشد. او دارای مهارت های بسیار زیادی بود. او دارای ابزار بسیار زیادی برای رسیدن به بالاترین سطح فوتبال بود. سرعت، قدرت در هر دو پا، قدرت بدنی، ... و من همینطور می توانم ادامه دهم. یک فاکتور برای در هم آمیختن همه این توانایی ها لازم است ... به نمایش گذاشتن این مهارت ها در مقیاس هفتگی و بی توقف. بازیکنان زیادی وجود ندارند که در این امر موفق باشند و همین نکته موجب شده است تا کریستیانو رونادو و مسی از بازیکنانی که یک سطح پایین تر (سطح دوم) از آن ها قرار دارند همچون نیمار، سوارز، زلاتان و ... جدا شوند. اشتباه برداشت نکنید، آن ها هم بازیکنانی در سطح جهانی هستند، اما سطح بازیکنان بزرگ فوتبال را، ثبات در نشان دادن توانایی شان در ایجاد لحظات ناب فوتبال به طور ثابت مشخص می کند. یک نکته کلیدی برای هر بازیکن سطح جهانی فوتبال، توانایی او در تصمیم گیریست. این که کی دریبل بزند، کی شوت بزند و کی پاس دهد. بازیکنان در سطوح بالای فوتبال، بیش از آنکه در تصمیم گیری غلط عمل کنند، از انجام درست آن سربلند بیرون می آیند. تصمیم گیری برای جای دادن نانی در یکی از سطوح فوتبال کار سختیست، چرا که او مدت هاست که برای منچستریونایتد به میدان نرفته است. او در پرتغال چندین بار شگفتی آفرید، اما من به طور ثابتی موفق به دیدن بازی های او در اسپورتینگ لیسبون نشدم.  از نظر من، او تمام ویژگی های لازم را برای رسیدن به سطح دوم یا سوم فوتبال داشت. از میان بازیکنانی که تجربه بازی کردن در کنار آن ها را داشته ام، اگر به کسی لازم داشتم که در نبردی تک به تک پیروز شود، نانی قطعاً یکی از اولین انتخاب های من می بود. او به هر دو جهت می توانست دریبل کند، با هر دو پا، بسیار با مهارت و با سرعتی همچون رعد و برق. او کابوس مدافعان بود. همیشه مقایسه هایی بین او و رونالدو وجود داشت، چرا که هر دو آن ها پرتغالی بودند و هر دو آن ها از اسپورتینگ لیسبون آمده بودند. در اوایل دوران پیوستنش به منچستریونایتد، اینکه رونالدو در کنار او باشد برای او عالی بود، زیرا رونالدو به او در یادگیری، وفق دادن خود با محیط، چگونگی تمرین کردن و زندگی در داخل و خارج از زمین کمک می کرد. اما در سایه این مقایسه ها، انتظارات شکل گرفت که مقوله سختی برای دست و پنجه نرم کردن است، خصوصاً در باشگاهی همچون منچستریونایتد. من دوران خوبی را برای رفیقم در ماجراجویی جدیدش آرزو می کنم و اطمینان دارم که او لحظات هیجان انگیزی را برای تیم و هواداران جدیدش رقم خواهد زد. موفق باشی نان نان.