طرفداری- مدافع سوانزی که مادری هندی دارد اعتقاد دارد که بازیکنان دو رگه آسیایی به تغییرات گسترده از نظر ذهنی برای رسیدن به سطح نخست فوتبال جزیره نیاز دارند. او تنها بازیکن دو رگه لیگ برتر است که اصالتی آسیایی نیز دارد. این مدافع 26 ساله سابق رکسهام اخیرا قراردادی 4 ساله جدیدی با باشگاه ولزی به امضا رسانده است. پیش از تیلور، مایکل چوپرا و زش رحمان با همین شرایط در لیگ برتر بازی کرده اند و برادران عادل، سمیر و رهیس نبی در تیم جوانان وست بروم حضور دارند اما به جز این نفرات، هرگز کسی هیچ کدام از دو رگه های آسیایی (برعکس سایر اقوام) به تیم های انگلیسی نرسیده اند.
تیلور که در المپیک لندن بخشی از تیم بریتانیا بود، در یورو 2016 در ترکیب تیم ملی ولز حاضر خواهد بود. از سوی دیگر او در سال 2014 به عنوان بهترین ورزشکار آسیایی حاضر در انگلستان انتخاب شد اما به دلیل بازی های ملی نتوانست برای دریافت جایزه به لندن سفر کند.
به گزارش میرر، او در این خصوص گفت:
چه چیزی مانع می شود؟ در هنگام بزرگ شدن آنطور که من می دانم، مهاجران هندی تحصیل را ترجیح می دهند. والدین آسیایی این ایده را به کودکان خود در این کشور القا می کنند که تحصیل علم، راه داشتن یک کارنامه موفق شغلی در این کشور است. احساس می کنم که آن ها فکر می کنند که (به دلیل تفاوت) توسط مربی ها دیده نمی شوند. این مسائل باید تغییر کند. به هند هم رفته ام و خواسته ام که با بنیاد های خیریه کار کنم تا ببینم آیا بازیکنی در این سطح وجود دارد. باید حداقل یکی وجود داشته باشد. به مردم آنجا نگاه می کردم و می دیدم که آیا کسی که بتواند در این سطح بازی کند، وجود دارد؟ مردم می پرسند که آیا کیفیت های ورزشی در مردم شما کم است و من می گویم گمان نمی کنم اینطور باشد. البته اگر المپیک را دنبال کنید می دانید که افراد زیادی از آن منطقه در جهان حضور ندارند. اما این موضوع را نمی پذیرم. مردم نمی فهمند که من هندی هستم. اسم من این موضوع را نشان نمی دهد. وقتی به کلکته رفتم و یک کنفرانس مطبوعاتی داشتم، تازه این را فهمیدند. مردم آنجا برخورد خوبی داشتند و به من می گفتند که به کشور ما خوش آمدی. مردم به من می گفتند که نمی دانستند من هندی هستم و از دانستن این تا چه اندازه خوشحال شده اند.

او یک برادر و یک خواهر بزرگتر دارد.
اگر والدینم نبودند به این جایگاه نمی رسیدم. هر بازیکنی که فکرش را بکنید، بعید است که به آن جایگاه بدون حمایت والدینش رسیده باشد. این حمایت یک لازمه از سنین پایه است. پدرم تحصیلات عالیه دارد. اگر تحصیلاتم را تمام نمی کردم، اجازه رفتن به سراغ فوتبال را نداشتم. باید همینطور باشد اما متاسفانه همیشه اینطور نیست. باور دارم که اگر به خود باور داشته باشید، والدین از شما حمایت می کنند.




