طرفداری - در فوتبالی که طی سال های اخیر بازیکنانِ به معنای واقعی کلمه وینگر، کمتر خودنمایی می کنند، ظهور یک وینگر متفاوت و با استعداد بهترین خبر ممکن محسوب می شود. ریاض محرز، بازیکنی که تا پیش از این حتی بسیاری در تلفظ نامش هم مشکل داشتند، این روزها تبدیل به بازیکن مورد علاقه تاکتیک نویسان در سراسر دنیا شده است. بازیکنی که با توجه به پست خاص و نوع فوتبال خاصی که ارائه می دهد، بارها و بارها طی فصل اخیر مورد بحث های تخصصی قرار گرفته است. تاکتیک نویسان در انگلیس به وینگر های کلاسیک، لقب «Traditional winger» می دهند. منظور  وینگرهایی است که بیشتر طی 20 سال گذشته رخ نمایی کردند و وظایف سنتی یک بازیکن کناری را عهده دار بودند. بازیکنانی که همواره شعاع حرکتی در کناره های زمین داشتند و به طور  روتین با دریافت توپ و حرکت در کناره های زمین، با ارسال کوتاه و یا بلند توپ، برای مهاجمان داخل باکس موقعیت سازی می کردند. وینگرهایی مانند دیوید بکام بهترین مثال برای بیان این مسئله هستند. در ابتدا تاکتیک نویسان مشهور دنیا پس از گذشت 10-12 هفته ابتدایی بازی های لیگ برتر به ریاض محرز، چنین عنوانی را دادند. عنوانی که مدت ها بود کمتر بازیکنی از سال 2010 به این سمت، توانسته بود به خود اختصاص دهد. با این حال پس از گذشت بخش اعظمی رقابت های لیگ، تمامی تاکتیک نویسان متفق القول بر این عقیده هستند که ریاض محرز به عنوان یک وینگر، در هیچ قابی نمی گنجد. او نه آن «Traditional winger» تصور شده ابتدای فصل است و نه از جنس وینگرهای مدرن شده ای همچون نیمار که از آن ها تحت عنوان «Inside forward» یاد می شود. اما واقعا ریاض محرز چه ویژگی های منحصر به فردی دارد؟ فوق العاده ریسک پذیر مهم ترین ویژگی محرز که او را از سایر بازیکنان در کناره های زمین متمایز می کند، پر ریسک بازی کردن اوست. مسئله ای که تاکتیک نویسان از آن تحت عنوان «Ultra aggressive» یاد می کنند. بازیکنانی که همواره روحیات تهاجمی دارند و سعی می کنند فوتبالی رو به جلو در حالت های مختلف ارائه کنند. ریاض محرز به هیچ عنوان بازیکن دقیقی نیست. آمارهای تهاجمی اش در تمامی پارامترها آمارهای دقیقی محسوب نمی شود که همه از تفکر پر ریسک او نشات می گیرد. اگر به آمارهای پاس رو به عقب محرز در فصل جاری رقابت های لیگ برتر نگاه کنیم، به خوبی می توانیم تفکر حاکم بر بازی او دریابیم. محرز در فصل جاری در مجموع تنها 273 پاس رو به عقب ارسال کرده که به عنوان یک وینگر، در فوتبال مدرن عدد کمی محسوب می شود. این عدد برای بازیکنانی همچون آلکسیس 424، استرلینگ 397 و ویلیان 546 است. در نقطه مقابل آمار شوت های زده شده به سمت دروازه حریفان اعداد جالب تری را نشان می دهد. محرز 72 ضربه در مجموع روانه دروازه حریفان کرده که او را در جمع 10 بازیکن برتر لیگ جزیره از این حیث قرار داده است و او در بین این 10 بازیکن، تنها وینگر تخصصی محسوب می شود. آمارهای تهاجمی محرز همان طور که گفته شد به هیچ عنوان در بازی ها دقیق نیست. به عنوان مثال او در بازی مقابل وست بروم، 7 سانتر روی دروازه حریف ارسال کرد که همگی ناموفق بودند و 5 شوت نیز روانه دروازه کرد که هیچ کدام در نهایت راهی چارچوب نشدند. اما این اصرار محرز به ارائه بازی پرریسک است که شرایط را تغییر می دهد. استعدادی بالا در تطبیق پذیری ریاض محرز در حال حاضر پتانسیل بالایی دارد تا سبک بازی اش جهت گیری مشخصی پیدا کند. او در حال حاضر شبیه به هیچ وینگری بازی نمی کند. دقت پارامترهای تهاجمی اش با شعاع حرکتی و یا استعدادش در شوت های از راه دور و همچنین تکنیک و سرعت بسیار بالایش، همخوانی معناداری با یکدیگر ندارد. همین مسئله باعث می شود تا او همچون الماسی باشد که آماده جهت دهی است. ژوزه مورینیو می تواند از محرز با توجه به فیزیک بدنی بالایش، یک بازیکن چند بعدی در دفاع و حمله بسازد. گواردیولا خیلی راحت می تواند با  آرام تر کردن ذهن محرز، او را تبدیل به بازیکن مورد علاقه اش کند. کارلو آنچلوتی می تواند با توانایی های منحصر به فردش، توانایی های پنهان بازی  محرز را مشخص کند، مانند آنچه با آنخل دی ماریا انجام داد. حضور  در  بارسلونا هم می تواند از محرز یک «Inside forward» بسازد. ریاض محرز یک استعداد خالص است. استعدادی که مجموعه ای از توانایی ها را در اختیار دارد. او بدون شک می تواند پدیده فصل لیگ برتر انگلیس و حتی پدیده فصل اروپا باشد. تابستان آینده بر سر محرز، جنگی بزرگ میان تیم های مطرح اروپایی به راه خواهد افتاد. غول های که همه دور خیز خواهند کرد تا یک استعداد خالص را به خدمت بگیرند.