طرفداری - پیشرفت در فوتبال امری طبیعی به حساب می آید اما اینکه تیمی بتواند به فاصله کمتر از 1 ماه ناگهان یک جهش خارق العاده داشته باشد، حیرت انگیز است. رئال مادرید از تیمی فوق العاده آشفته و بی نظم در دیدار برگشت مقابل رم، توانست ابر تیم بارسلونا را آن هم در خانه اش از پیش رو بردارد. آن ها 10 نفره گل پیروزی را وارد دروازه بارسلونا کردند! اولین ال کلاسیکوی سال جدید، حاوی نکات فنی و تاکتیکی جالبی بود. نکاتی که مجموع آنها دست به دست هم داد تا مادرید، «بزنگاهی» حیاتی برای خود خلق کند. نیمکت نشینی ایسکو و خامس و رو آوردن به هافبک هایی «All - Round»
عبور معنادار زیدان از بازیکنانی فانتزی همچون ایسکو و خامس، شاید یکی از نکات کلیدی تصمیمات تاکتیکی سرمربی فرانسوی باشد. زیدان به خوبی درک کرده بود برای ضد تاکتیک زدن به بارسلونا نیاز به هافبک هایی متفاوت دارد. تونی کروس و لوکا مودریچ دو هافبکی هستند که وصف آن ها از لحاظ تاکتیکی پیچیده است. نزدیک ترین اصطلاح تاکتیک نویسان برای این دو بازیکن «Shuttler» است، یعنی هافبک هایی که می توانند متصل کننده فاز تدافعی و فاز تهاجمی تیم باشند. هافبک هایی که همچون اهرم در میانه میان عمل می کنند. با این حال اگر می خواهید اصطلاحی دقیق تر برای وصف این دو بازیکن پیدا کنید، تاکتیک نویسان اصطلاح«All - Round» را بیان می کنند. هافبک هایی همه کاره که با توجه به سطح بازی و استانداردهای بالایشان می توانند هر نقشی را در میانه میدان عهده دار شوند. چه به عنوان هافبک تدافعی، چه به عنوان هافبک نگه دارنده و چه در فاز تهاجمی به عنوان بازیکن های پست 8 و یا 10. زیدان به خوبی تشخیص داد که مثلث 2 هافبک«All - Round» در کنار کاسمیرو، به عنوان یک بازیکن پست 6 با استعداد، می تواند ضد تاکتیک بارسلونا باشد.
تصویر زیر نحوه چیدمان خط هافبک رئال را در فاز تدافعی مقابل بازیکنان بارسلونا نشان می دهد. حضور یک 6 تخصصی در کنار مودریچ و کروس، همچون دژی محکم در پیش روی خط دفاعی برای رئال عمل می کرد. هر چند اشتباهات گاه و بی گاه راموس، زمینه ساز ایجاد خطراتی می شد اما در سایر مواقع کاسمیرو، کروس و مودریچ به خوبی با قرار گیری در فضاها، بازیخوانی، لمس به موقع و گرداندن بازی توانستند بارسا را تحت کنترل داشته باشند. نکته مهم تمایل و حضور مسی در مرکز میدان و تقابل او با کاسمیرو بود. جایی که نابغه آرژانتینی به جز ضربه استادانه اش در نیمه دوم، تقریبا هیچ کار مثبتی نتوانست انجام دهد. نه ایجاد موقعیت، نه پاس کلیدی و نه از آن حرکات انفجاری مخصوص. قطع کردن ها، دفع توپ ها و حرکات درست کاسمیرو در جلوی خط دفاعی، زندگی را برای مسی سخت کرده بود.
تصویر زیر پاس های ارسالی مودریچ و کروس را نشان می دهد. چند نکته مهم در این تصاویر وجود دارد. نخست طول پاس ها و دوم مقصد اکثر پاس های ارسالی این دو بازیکن است. پرس و فشار وحشتناک بارسلونا در یک سوم تهاجمی خود همواره یکی از مهم ترین چالش های تیم های رقیب بارسلونا طی سال های اخیر بوده است. مودریچ و کروس به خوبی با بهره گیری از توانایی های خود در دادن پاس های زمینی با طول زیاد سعی داشتند تا با باز کردن بازی از زیر فشار حریف فرار کنند. این مسئله زمانی روشن تر می شود که مقصد درصد قابل توجهی از پاس های این دو هافبک میانی، کناره های زمین بوده است. جایی که بیل و رونالدو حضور فعال تری از همیشه در جریان بازی داشتند و به تیم کمک می کردند تا راحت تر از فشار حریف خارج شود.
BC و نقشی غیر قابل انکار
تمرکز مسی روی حرکت در میانه های میدان، در شب کم نبوغ نیمار، باعث شده بود تا بارسلونا در کناره ها خلاقیتی نداشته باشد. در تصویر زیر، «Heat map»نیمار مشاهده می شود که به شکل غیر قابل باوری خنثی است.به این ترتیب دنی آلوس و جوردی آلبا مجبور به نفوذ بیشتر در کناره ها شده بودند. همان طور که در دو تصویر دیگر مشخص است، حرکات دو مدافع کناری بارسلونا در زمین بسیار بالا است. آن ها در اکثر دقایق بازی حرکات رو به جلویی فراتر از خط میانه میدان، داشتند. مسئله ای که البته باعث شد تا گرت بیل و کریس رونالدو بیش ترین سود ممکن را ببرند. روی گل مردود بیل، حرکت رونالدو از سمت چپ، سانتر او برای بیل در سمت راست. در صحنه گل رونالدو، حرکت بیل از سمت راست و سانتر او برای رونالدو در سمت چپ. این دو صحنه گلچینی از فضای راحت و باز دو بازیکن کناری رئال در این دیدار است. دیداری که بارسلونا کناره های زمین را راحت ار از حد تصور، به مادرید واگذار کرده بود.
زیدان، حالا سرمربی باش دنی کارواخال می گوید زیدان از آن ها خواسته که تا سر حد مرگ برای این دیدار تلاش کنند. این جمله از این لحاظ کاملا در بازی مادرید هویدا بود، که کریس رونالدو بیش ترین حضور خود طی سال های اخیر را در فاز تدافعی داشت. مشارکت غیر قابل باور و انگیزه کمتر دیده شده طی فصل جاری توسط کریس رونالدو، به خوبی نشان می دهد زیدان تا چه اندازه توانسته تیمش را برای این دیدار از لحاظ روحی و روانی آماده کند. در کنار تمامی این نکات تاکتیکی، البته مجموعه ای از عوامل دیگر هم دست به دست هم داد، تا رئال مادرید کم اثر ترین شب MSN مخوف را طی 1 سال و نیم اخیر خلق کند. این مسئله، به هیچ عنوان مسئله کمی محسوب نمی شود. نقشه راه بوده باشد یا خیر، بارسلونا نشان می دهد که در شب خارج از «مود» MSN، می تواند تا این اندازه خنثی شود و این برای سایر تیم ها می تواند در ادامه لیگ قهرمانان اروپا امید بخش باشد.
