طرفداری- شب گذشته لیورپول با یورگن کلوپ موفق شد با نتیجه 3-0 ویارئال را شکست دهد و به عنوان رقیب سویا برای بازی فینال لیگ اروپا، خود را آماده پرواز به بازل کند. مصاحبه سرمربی آلمانی را به گزارش وبسایت رسمی باشگاه لیورپول می خوانید:
صادقانه این کاری بود که می خواستم برای زندگی ام انجام دهم. جمعیت را می شنیدم که پس از بازی صدایم را فریاد می زدند و این لحظه ای خوب بود. لطفا تنها اسم مرا صدا نزنید. من تنها بخشی از این تیم هستم. عاشق فوتبالم چون بخشی از تیم بودن را دوست دارم. عاشق این کارم. اما این اتفاقی بود که رخ داد و البته لذت بخش بود. شاید وقتی پنجاه سالم شد، همه چیز را متوقف کنم. شاید تا انتهای دوره مربیگری در لیورپول باقی بمانم؛ دوره ای با سه باشگاه فوق العاده.
انتظارات رشد پیدا می کند و بیشتر می شود. مشکل این است که بومیِ شهر نیستم و نمی توانم کلمات درست را برای این نمایش و این اتمسفر انتخاب کنم. این می تواند یک رده شغلی باشد که بشود برای امشب کلمات مناسب را انتخاب کرد. زیبا برای نگاه کردن، لذت بخش برای بخشی از آن بودن. همه چیز از ثانیه اول و حتی پیش از آن ساعت 6:45 دقیقهکه از خیابان وارد استادیوم شدیم زیبا بود.
در نیمه اول قدرت و انرژی زیادی به کار بستیم. نیمه دوم طبق برنامه پیش رفتیم اما هنوز بسیار احساساتی و باهوش بودیم و گل هایی شگفت انگیز به ثمر رساندیم. برای پانزده دقیقه در نیمه دوم راهمان را گم کردیم و این طبیعی بود.
در مورد دنیل استوریج
دنی یک بازی عالی داشت. دیدید که تا چه اندازه آماده است. او مهاجمی باور نکردنی است. همه این را می دانند اما حتی او به بازیکنانی آماده در کنار خود برای بازی نیاز دارد. کیفیتش را می شناسم. این را پیش از اینکه به لیورپول بیایم می دانستم و حالا این را بهتر می دانم. مهاجم بزرگی است و از حضورش خوشحالم.
در مورد سوپرجام
صادقانه اهمیتی نمی دهم که چه تیمی قهرمان لیگ قهرمانان شود. اما این خوب است. امروز هدف ما سوپرجام نیست اما این را می دانیم. سویا تیم قدرتمندی است. آن ها مقابل شاختار، شانس صعود بودند. زمان داریم. تا میانه های ماه می که قرار است به آنجا برویم و هر کاری را انجام دهیم تا بهترین اتفاق ها برای این باشگاه فوق العاده رخ دهد.
رسیدن به نخستین فینال اروپایی پس از 9 سال
برای رسیدن به فینال به کمی شانس در لحظات سرنوشت ساز نیاز دارید. اما عمدتا به عملکردی فوق العاده نیاز است. وقتی به اینجا آمدم، لیگ اروپا در ذهن مردم مهم انگاشته نمی شد. سه مساوی یا چیزی شبیه به این داشتیم. گروه سختی بود و اینطور فکر می کردم که با برد در روسیه صعود می کنیم. خوب بود. احساس راحتی در سراسر تورنمنت داشته ایم. در کشورهایی متفاوت بازی کرده ایم و شرایط کاملا متفاوتی را از همه جنبه ها دیده ایم. این را در فوتبال دوست دارم. مشکل این بود که بین این بازی ها، بازی های بسیار دیگری نیز داشته ایم. پس نمی شد که تمرکز تنها روی یک تورنمنت باشد. گمان می کنم که به خصوص در سال 2016 تیم نشان داد که توانایی زیادی در زمینه تطبیق دارد و این را در آینده نیز نشان خواهد داد. این نشانه خوبی است. به عنوان یک مربی، این برای من از هر چیزی مهم تر است. اما وقتی که لحظات فوق العاده ای مانند بازی با آکسبورگ، مانند بازی با یونایتد و مثل بازی با دورتموند داشته باشید؛ بیشتر می خواهید. این کاری بود که برای آن زحمت کشیدیم و خواهیم کشید. اروپا بزرگ است و تیم های زیادی فینالیست بودن را می خواهند. کار راحتی وجود ندارد. اما حالا اینجا هستیم. شانسی بزرگی داریم و می خواهیم آن را به دست بیاوریم.