✍️ محمود فخرالحاج

خوب می بینید چه اتفاقی افتاده است؟ بالاخره صدای آرام ترین سرمربی لیگ برتر را هم در آوردند، سرمربی ای که با تمام نداشتن هایش به داشته هایش افتخار کرد و آنان را به میدان فرستاد و تا امروز موفق ترین بوده است، اما انگار عده ای این موفقیت را دوست ندارند. انگار زور همین عده ای که درون باشگاه استقلال هستند و برایشان موفقیت تیم فوتبال استقلال هرگز اهمیت ندارد بیشتر از سهراب بختیاری زاده و بازیکنان این تیم است. وقتی صدای سهراب بختیاری زاده پس از 12 هفته در لیگ و سه هفته در آسیا اینطور شنیده می شود، تازه متوجه می شویم که این مرد چطور تا اینجای فصل در تمام مصاحبه هایش نجابت خود را حفظ کرده است و دم از هیچ نمی زد تا اینکه اینطور به خیال برخی ها همه چیز گل و بلبل است و این موفقیت شکست ناپذیری استقلال هم حاصل دسترنج خودشان است و اتفاقا به نام خودشان هم آن را خواهند نوشت. اما نمی دانند که خالی گذاشتن دست چنین تیمی آن هم استقلال شاید در کوتاه مدت جواب مثبت بدهد اما در بلند مدت تبدیل به غده ای می شود که ابتدا سرمربی اش را خواهد بلعید سپس بازیکنانش را و آخرین نفر مدیران باشگاه را نابود خواهد کرد. صدای سهراب بختیاری زاده در آمد بد هم در آمد اما این حرفهایی بود که باید از ابتدای فصل بیان می کرد، اما چون به این تیم تعهد داشت و می خواست که با تمام داشته هایش پیش برود و از سمت مدیران و مسئولان باشگاه هم خبرهای مثبت و امیدبخشی شنیده بود دلگرم به اینکه این تیم توسط مدیرانش بیشتر تحویل گرفته خواهد شد، به کارش ادامه داد. اما زهی خیال باطل مدیران هم با سوء استفاده از موقعیت و موفقیت تیم همه آن وعده و وعیدها را زیرپا گذاشته و سهراب را با همه نداشته هایش رها کردند تا اینگونه بالاخره صدای اعتراض سرمربی نجیب و مهربان و باادب و موفق استقلال یعنی سهراب بختیاری زاده را به این شدت در بیاورند. اما باز هم ما علاقمندیم و به سهرا ب بختیاری زاده می گوییم که استعفا ندهد هر چند شاید این استعفا تنها تهدیدی برای بهتر شدن اوضاع استقلال به مدیران باشگاه باشد، اما در دراز مدت اگر قرار است هیچ اقدام مثبت و روحیه بخشی برای تقویت تیم و خالی کردن حاشیه ها و... صورت نگیرد جدی تر انجام خواهد شد آنگاه دیگر این استعفا مثل آن استعفا نخواهد بود.