نه اون موقع که ۶ تا به استقلال زد نه بعد هرکدوم از ۹ تا قهرمانی لیگش نه بعد اینکه فیفا دایی رو جزو ۵۰ اسطوره جهان انتخاب کرد نه وقتی که کریمی مرد سال آسیا شد نه وقتی مهدوی کیا تو منتخب جهان بازی کرد نه وقتی با بایرن مونیخ تو آزادی بازی کرد و و و و ... هیچوقت تا این اندازه به تیمم افتخار نکرده بودم.. وقتی دیدم تیمم نایب قهرمان شده و بازیکنا دارن گریه میکنن وقتی دیدم تیم رقیب سوم شده و جشن قهرمانی گرفتن اون موقع تازه فهمیدم تفاوت پرسپولیس و استقلال از کجا تا کجاست...