طرفداری- دیگو فورلان مهاجم اروگوئه ای اسبق منچستریونایتد در مصاحبه جدیدش گفته که ورزشگاه خانگی این تیم را دوست دارد. وی همچنین کاپیتان تیم ملی ایتالیا که جام جهانی ۲۰۰۶ را بالای سر برد، سر سخت ترین حریف خود می داند.
نگاهت به دوران حضورت در منچستریونایتد چگونه است؟
خوب است. گل های مهمی به ثمر رساندم و عناوینی را به دست آوردم. می خواستم بیشتر باز کنم و در آن هنگام سر شکسته بودم. در دوران حضورم در منچستر، برخورد افراد با من مثبت بود. بازیکنان دیگری از امریکای جنوبی همچون کلبرسون کار سخت تری را برای تطبیق پیش رو داشتند؛ به خصوص این که او به انگلیسی مسلط نبود. آن ها اجازه می یافتند برای تعطیلات به امریکای جنوبی بازگردند اما در مورد من این گونه نبود! زمانی که به انگلیس رفتم، من به عنوان بازیکنی جوان وارد باشگاهی شدم که پر از بازیکنان بزرگ بود. اگر به عنوان بازیکنی بالغ بدان جا می رفتم، خیلی بهتر کار می کردم اما در دوران حضورم در انگلیس هم، بازیکن خوبی بودم.
دوست داری در کدام زمین بازی کنی؟
اولدترافورد. من آن ورزشگاه را با جایگاه های سرخش که بالا و بالاتر می روند، دوست دارم. نیوکمپ خوب است، سانتیاگو برنابئو بهتر است ولی من اولدترافورد را ترجیح می دهم. زمین بزرگی دارد و صندلی ها به آن نزدیک هستند. و البته که در کلیه مسابقات پُر می شود.
دشوار ترین رقیبت؟
فابیو کاناوارو، زمانی که در رئال مادرید بود؛ کسی که بارها برابرش قرار گرفتم. در سال ۲۰۰۶ او بهترین بازیکن جهان بود. قد و قامت بلندی نداشت ولی سریع و قدرتمند بود.
او همیشه حریفانش را می شناخت و حتی درباره شان تحقیق می کرد. هنگامی که توپ از کناره ها می آمد، همیشه من را تحت فشار می گذاشت و هل می داد. فضای لازم برای دویدن را در اختیارم نمی گذاشت. او کثیف نبود، شما را نمی زد بلکه فقط مانع دویدن تان به طور آزادانه می شد. تمام ۹۰ دقیقه در برابرم بود. بازیکنان زیادی برابر وی به برتری نرسیده اند اما او در حالتی جوانمردانه مرا خفه می کرد.
بزرگ ترین پشیمانی ات؟
هیچی. هر چیزی به دلیلی رخ می دهد.
تیم منتخب کسانی که کنارشان بازی کرده ای، نام ببر.
داوید ده خیا- مارتین کاسرس- لوران بلان- ریو فردیناند- مایکون- کریستیانو رونالدو- پل اسکولز- روی کین- خوان رومن ریکلمه- لوئیز سوارز- سرخیو آگوئرو
برای خواندن قسمت اول مصاحبه، اینجا کلیک کنید.