طرفداری- بی تفاوتی که نشان می دهد کی روش گویی در نظر دارد با «نجنگیدن» ادامه کار بدهد، بی آن که در مبلغ حقوق وی خللی ایجاد شود. لغو اردوهای تیم ملی در ارمنستان و اتریش چیزی جزء این اثبات این مساله نیست. کی روش یا خسته است و یا دیگر توانی برای ماندن ندارد.  می گوید «چهار روز قبل از مسابقه با قطر جمع می شویم و خدا کمک می کند و پیروز می شویم.» یعنی دیگر او هم به تاکتیک های علی اصغری روی آورده است که تمام امیدشان را به بالادستی ها موکول کرده اند. آن هم در گروهی که فکر می کردیم آسان تر از این ها به جام جهانی صعود کنیم.  جایی که کی روش می گوید «اگر صعود نکنیم قلعه نویی و برانکو پاسخ بدهد» همان جایی است که مربی پرتغالی هنوز افکار عمومی را نشناخته اند. یعنی در همه این سال ها که برنامه های تیم ملی در کار استقلال و پرسپولیس خلل ایجاد کردند کدام مربی این باشگاه ها توانسته هواداران را متقاعد کند که تیم ملی مقصر بوده که کی روش بتواند ناکامی احتمالی را به دیگران منتسب کند. او باید بایستد بجنگد، این بی تفاوتی قابل تحمل نیست و ضررش به خود اوست. این که کی روش اکنون حتی هواداران پرسپولیس را در مقابل خود می بیند اتفاق خوبی برای وی نیست. حتی با فرض اینکه ادعای برانکو برای تاثیر کی روش در عدم تست پزشکی بازیکنان یک اتهام است  که باید او عذرخواهی کند. کاش آقای کی روش در مقابل این حرف ها بی تفاوت بود نه در قبال تیم ملی! آقای کی روش هم باید بداند ما هم مثل کریس رونالدو بعد از ناکامی احتمالی جواب خواهیم داد«بروید از کی روش بپرسید چرا باختیم»