طرفداری- دو تیم برزیل و آلمان در چارچوب رقابت های فوتبال المپیک ریو در ورزشگاه ماراکانا به مصاف یک دیگر رفتند که در وقت های قانونی به تساوی 1-1 رسیدند و در ضربات پنالتی، برزیل فاتح این رقابت ها شد.
سایت فیفا مصاحبه ای اختصاصی با تیمو هورن، دروازبان آلمان، داشته است که می خوانیم:
ما پنالتی ها را خوب آغاز کردیم و به گل تبدیل نمودیم. اگر از ابتدا ضربه پنالتی ر ا هدر می دادیم، روند مسابقه نوعی دیگر رقم می خورد. ضربات پنالتی همیشه یک مسئله شانسی می باشند. این اولین دیدار دوران حرفه ای من بود که در ضربات پنالتی شکست می خوردم، بنابراین بدیهی است که برای من سخت باشد. هنگامی که شما به چند روز گذشته نگاه می کنید و آن افتخاری را که به دست آورده ایم می بینید، واقعا برای ما مهیج و شور آور بوده است. من از بردن نقره مسابقات راضی و خوشنودم.
این دروازبان آلمانی جوی بالغ بر 63707 تماشاگر را در ورزشگاه ماراکانا تجربه کرد و این یک فضای منحصر به فرد برای او بود.
به عنوان یک بازیکن، تنها یک بار بازی در مقابل برزیل، فینال فوتبال المپیک را در ورزشگاه ماراکانا تجربه خواهید کرد. ما می خواستیم از آن لذت ببریم و این چیزی است که آن را به انجام رساندیم. البته که می دانستیم کل ورزشگاه علیه ما خواهد بود. جو حاکم، فشار زیادی بر رویمان داشت ولی از روی بدشانسی و در ضربات پنالتی مغلوب برزیل شدیم. به هر حال از به دست آوردن نقره نیز خوشحالیم. این مسابقات المپیک، تجربه فوق العاده ای بود. از بازیکنان قدیمی آلمان، توماس هسلر، کارل هاینتس ریدله و یورگن کلینزمن در کسب مدال نقره مسابقات المپیک 1988 بودند که توانستند تجربه ای عالی در این مسابقات به دست بیاورند.
وی افزود:
ما مفتخریم که توانستیم پاسخ زحمات مربیمان را بدهیم. به عنوان یک فوتبالیست، به ندرت و شاید تنها یک بار بتوانید در مسابقات المپیک شرکت کنید و می توانید با بردن مدال، پس از سال ها به بچه ها و نوه هایتان نشان دهید که چه افتخاری برای کشورتان به دست آورده اید. به همین دلیل علی رغم نا امیدی در دست نیافتن به مدال طلا، مدال نقره را کسب کردیم و این می تواند افتخاری بزرگ برای ما باشد.
او درباره هورشت هروبش، مربی تیم المپیک آلمان، معتقد است:
او مربی ایست که بیش از 4 سال است که زیر نظرش کار می کنم. هروبش بیش تر از هر مربی دیگری به دنبال پیشرفت بازیکنان جوان و مستعد است. چیز هایی باور نکردنی از او یاد گرفتم. او در دوران فوتبالش، بازیکن خوبی بود که توانست مربی برجسته ای شود که در زندگی فوتبالی من نقش داشته است. او در رختکن اشک می ریخت، این خیلی عاطفی بود و ما مفتخریم که توانستیم زیر نظر او کار کنیم.