از دهه ۸۰ تا اوایل هزاره جدید، آث میلان بدون شک جز سه‌ تیم برتر دنیا بوده است. جایی‌ که این تیم تحت هدایت بزرگانی مانند آریگو ساکی، فابیو کاپلو و کارلو آنچلوتی، کیفیتی را به نمایش گذاشت که خیلی‌ زود از میلان دور شد. 

استراتژی خریدی که به نظر می‌‌رسید بدون فکر باشد و اخراج پی‌ در پی‌ مربیان باعث می‌‌شد که هر فصل ، میلان نا امید تر از فصل قبل باشد. سیلویو برلوسکونی، رئیس معروف باشگاه، بالاخره اعتراف کرد که انتظارات مالی‌ باشگاه به جایی‌ رسیده است که او نمی‌‌تواند تیم را به بالاترین سطح اروپا برساند. برلوسکونی همواره گفته است که استراتژی ایده آل او پرورش استعداد‌های جوان در خود باشگاه است. 

به شکل کنایه آمیزی، درست در فصلی که او تقریبا کنترل کامل میلان را از دست داده است، این رویا تبدیل به واقعیت شده است. بازیکنان جوانی ماند جانلوئیجی دوناروما و مانوئل لوکاتلی محصولات باشگاهی هستند که قبلا هوادار تیم بودند. آنها موج جدید از امیدواری را به بازیکنان میلان اضافه کرده اند. این امیدواری با دانش تاکتیکی مربی‌ آث میلان یعنی‌ وینچنزو مونتلا مخلوط شده است. 

در حالیکه میلان قبلا در پایین جدول بودند و حالا به بالا رسیده اند، حریف آنها در بازی یوونتوس، چند سالی‌ هست که در بالای جدول حضور دارد. ترکیب مربیگری پایدار و خرید‌های مثال زدنی‌ باعث شده است که اسکودتو در ۵ فصل اخیر در تورین باقی‌ بماند. با خرید گونزالو هیگواین از ناپولی و میرالم پیانیچ از رم، آنها حریفان اصلی‌ خود را در تابستان ضعیف تر هم کرده اند. 

تیم ها

میلان تلاش کرده است که اسکلت تیم را ایتالیایی ببندد. دوناروما و لوکاتلی به تیم اصلی‌ آمده اند و دی شیلیو و رومانلی هم به آنها پیوسته اند. در عرض تیم هم جوانانی مانند سوسو و نیانگ چپ و راست تیم را تشکیل می‌‌دهند.  

اینکه چطور ۴-۳-۳ میلان مقابل ۳-۵-۲ یا ۳-۵-۱-۱ یوونتوس قرار می‌‌گیرد، نکته جالب این بازی بود. تنها تغییر یووه حضور هرناندز در خط‌ میانی در کنار خدیرا و پیانیچ بود. خطر اصلی‌ آنها هم هیگواین و دیبلا بود. 

دفاع محکم میلان

مهمترین نکته بازی از دید میلان، دفاع استوار تیم در کّل ۹۰ دقیقه بود. نقش یووه این بود که با ترکیب جابجائی‌های که قبلا روی آن کار شده است، در نقاط خاص، با افزایش نفرات جا را برای حمله باز کند.

اینجا شما یوونتوس را می‌‌بینید که در حال حمله است و توپ در سمت راست قرار دارد. میلان مدافعان و هافبک‌های خود را به عقب آورده است و جلو محوطه جریمه، اجازه هیچ حرکتی به یوونتوس نمی‌‌دهد. مدافعان کناری تلاش می‌‌کنند روی دنی آلوز فشار بیاورند و همزمان مراقب باشند که این توپ با پاس کناری به مهاجم روبرو نرسد. 

دوباره یوونتوس صاحب توپ است. میلان به آرامی پرس می‌‌کند و ترجیح می‌‌دهد که دفاع خود را منظم نگه دارد و از مهاجمانش می‌‌خواهد که در موقعیت‌های آسان، روی بازیکنان یوونتوس پرس انجام دهند. مشخص است که این شکل دفاع دائما در طول بازی انجام نمی‌‌شود و بعدا خواهیم دید که میلان چطور ترکیب اولیه خود را مقابل حملات یوونتوس می‌‌چیند.  

در این لحظه، تمام مدافعان میلان در نزدیکی‌ یار حریف هستند. نکته اصلی‌ دفاع آنها شکل ایستادن هافبک‌ها است. بازیکنانی که مرکز میدان را زیر نظر دارند و اجازه نفوذ یوونتوس از میانه زمین را نمی‌‌دهند. 

شکل هافبک‌های یوونتوس به این صورت است که به ندرت کسی‌ از مرکز زمین سعی‌ به ورود به محوطه جریمه میلان می‌‌کند و آنها ترجیح می‌‌دهند که دیبالا این کار را انجام دهد. این کار را در فضاهایی محدود برای میلان آسان تر می‌‌کند. 

حمله میلان

با وجود همه ویژگی‌های میلان در دفاع، آنها باز هم میل به حمله دارند. می‌‌دانیم وقتی‌ یوونتوس مالکیت دارد میلان عقب می‌‌نشیند. با این وجود در ترکیب اولیه، میلان بیشتر تلاش می‌‌کند در مناطق خاصی‌ پرس انجام دهد. 

دو منطقه خاص وجود دارد که یوونتوس تلاش می‌‌کند از آن استفاده کند تا از عقب تیم خود به عقب تیم حریف برسد. اول آنها سعی‌ می‌‌کنند از مناطقی که هافبک‌های آنها حضور دارند استفاده کنند. اگر این راه، بسته بود، آنها از مدافعان خود کمک می‌‌گیرند که توپ را از یک سوم دفاعی، به هافبک خود در میانه زمین و سپس به یک سوم آخر تیم برسانند. 

اینجا ما می‌‌توانیم ببینیم که میلان راه اول را بسته است و کیلینی به عرض زده است و باکا هم به همراه او پرس می‌‌کند. 

در خط‌ حمله، میلان دائما به این فکر است که با تنگ کردن موقعیت مهاجمان یوونتوس، باعث شود که مدافعان یوونتوس به عقب رانده شوند. نیانگ و سوسو به شکل مستقیم تلاش کردند بونوچی و کیلینی را با فرار‌های خود هم به داخل و هم به خارج از محوطه جریمه یوونتوس، به عقب برنند. آنها بعد از این فرار‌ها قصد داشتند که به درون محوطه جریمه نفوذ کنند. 

شکل ایستادن بازیکنان میلان در هنگام ضربه دروازه

زیر نظر مونتلا، میلان سعی‌ می‌‌کند در شروع بازی، هر سه‌ منطقه زمین را به ترتیب طی‌ کند.  

همانطور که می‌‌بینید، یوونتوس از بالا پرس می‌‌کند که حالا در فوتبال اروپا چیزی طبیعی است. میلان در شروع بازی شجاع است اما با حضور هافبک‌های دفاعی در کناره ها، سعی‌ می‌‌کنند عرض بازی را در اختیار داشته باشند. یک هافبک تیم همیشه به عنوان مدافع مرکزی در عقب می‌‌مانند و هافبک‌های دیگر نقش مدافعان کناری را در شروع بازی ایفا می‌‌کنند. 

همزمان با به عرض رفتن توپ، بازیکنی که قبلا پرس می‌‌کرده است باید حرکات نزدیک‌ترین بازیکن مدافع حریف را بازی خوانی کند. اگر این مدافع به مرکز رفت، توپ باید به عرض برود. اگر به کناره‌ها رفت، باید به مرکز رو آورد. 

فاز بعدی‌ حمله میلان کمی‌ متفاوت است چون میلان همزمان به فکر پرس کردن یوونتوس در هنگام از دست دادن توپ هم هست. پس آنها تصمیم می‌‌گیرند توپ‌های آخر را با پاس‌های بلند تر به بازیکنان مهاجم خود بدهند. این مهاجمان باید از بهترین هافبک‌های پاسور توپ بگیرند چون باید در یک سوم تهاجمی خود سریع تصمیم بگیرند. 

به هنگام رسیدن توپ به یک سوم تهاجمی، روسونری از مدافعان کناری خود و یکی‌ از هافبک‌های دفاعی کمک می‌‌گیرد تا گزینه‌‌های تیم در فاز حمله افزایش یابد. 

گل میلان به همین شکل به دست آمد. مانوئل لوکاتلی جوان به نزدیکی‌ محوطه جریمه یوونتوس آمد تا گزینه‌‌های میلان را افزایش دهد که با شوتی بسیار زیبا، دروازه بوفون را باز کرد. 

نتیجه گیری

میلان در فاز دفاعی به سختی تلاش کرد تا کار را برای یوونتوس دشوار کند. از یوونتوس در مناطقی که معمولا حمله می‌‌کردند، هم زمان گرفته شد هم فضا. میلان سریع از فاز‌های مختلف تغییر شکل می‌‌داد و کمک لایه‌های مختلف تیم در این نتیجه، تاثیر گذار بود. 

هنوز مشخص نیست که میلان آیا می‌‌تواند این روند مثبت را ادامه بدهد یا نه اما روسونری نشانه‌های را به هواداراش داده است که ثابت می‌‌کند تیم در مسیر درستی‌ است.