استفاده از نام مستعار و مجازی در شبکه‌های اینترنتی معمول‌ است، خصوصاً برای کسانی که به لحاظ حفظ امنیت و برای جلوگیری از خطرات احتمالی‌ آن را برمی‌گزینند. اکثر کاربران با اینکه می‌توانند با اسامی و شناسه‌های متعدد در این گونه شبکه‌ها حضور پیدا کنند، ولی‌ برای حفظ شخصیت و احترامی که برای گفتار خود قایل هستند، از این عمل فریبکارانه و ناپسند پرهیز می‌کنند. اما در این میان افرادی هم هستند که نه تنها برای شخصیت خود ارزشی قایل نیستند، بلکه با خرابکاری و استفاده از چندین اکانت و در قالب شخصیت‌های مختلف، باعث اغتشاش و بی‌اعتمادی می‌شوند و به اعتبار یک شبکه اینترنتی اطلاع‌رسانی آسیب می‌زنند. برای نمونه فقط کافی‌ است که مثلا در یک سالن کنفرانس دویست نفری، دو نفر مانع سخنرانی‌ و گفت‌وگوی بقیه شوند و با سر و صدا و هیاهو مجلس را به آشوب کشند و نهایتا باعث شوند که حضار سالن را ترک کنند. گاهی دقیقا مشابه همین وضعیت در شبکه‌های اینترنتی نیز پیش می‌آید و تعدادی قلیل با سوءاستفاده از امکانات و با استفاده غیرمجاز از شناسه‌های متعدد و در نقش‌های به ظاهر مختلف، با حمله به نوشته‌ها و دیدگاه‌ها و دادن مثبت و منفی‌‌های کاذب، از ارزش و اعتبارِ واقعی‌ یک نوشته هرچند کوتاه می‌‌کاهند یا به آن ارزش و اعتباری کاذب می‌بخشند! برای شخصی‌ که با زحمت و دقت و صداقت و در حد توان خود در اینگونه شبکه‌ها حضور و فعالیت دارد و به سهم خود می‌کوشد گفت‌وگویی سازنده میان کاربران شکل گیرد و به ارتقای سطح مباحث جاری و نیز بهبود فرهنگ گفت‌وگو منجر گردد، طبعا تحمل چنین متقلبانی که بدون احساس مسئولیت و با رفتاری ویرانگر در روند طبیعی فعالیت‌ها اخلال می‌کنند آسان نیست و در درازمدت به دلسردی می‌انجامد. مسئولان و دست‌اندرکاران باید برای حفظ اعتبار خود و کاربرانِ شبکه‌شان برای این معضل چاره‌ای بیندیشند و از راه‌های مؤثر با این‌گونه اخلالگری‌ها مبارزه کنند.