معجزه عقاب و غزال و بچه ها؛ هشتم آذر، روزی که کره خاکی سبک شد!

طرفداری- 8 آذر 76 مصادف با پیروزی تاریخی ملی پوشان ایران مقابل استرالیا است، روزی که موجب شد برگ زرینی به تاریخ فوتبال ایران اضافه شود.

نتیجه تساوی 1 بر 1 در بازی رفت، امید ها را برای صعود به جام جهانی کمرنگ کرده بود، اما ملی پوشان چیزی برای از دست دادن نداشتند و این فلسفه در نیمه دوم دیدارِ برگشت به خوبی ملموس بود! شاگردان والدیر ویرا در نیمه اول با نتیجه 1 بر 0 مغلوب شدند و به طور کل بازی قابل قبولی را نیز ارائه ندادند، اما در نیمه دوم اوضاع متفاوت شد.

حضور بازیکنانی نظیر کیول، بوسنیچ، ویدمار، ویدوکا، اسلاتر، لازاردیس و ... در ترکیب کانگروها قدرت زیادی به استرالیای آن زمان داده بود و مسلما رویارویی با چنین ستارگانی دلهره زیادی را به دنبال دارد! نیمه دوم آغاز می شود و باز هم این استرالیاست که به گل دوم خود می رسد تا خوش بین ترین ایرانی هم شانس چندانی را برای بازگشت ایران به بازی متصور نشود. اما دقیقا در همین لحظه است که جمله « ایرانی ها مرد روز های دشوار هستند » رنگ و بوی واقعیت به خود می گیرد! دیگر چیزی برای از دست دادن وجود نداشت و چنین لحظاتی مانند یک شمشیر دو لبه است! یا برمی گردی یا شکستی سنگین تر را پذیرا می شوی! خیلی ها در شکل گیری تمرکز دوباره ملی پوشان، "پیتر هور" را موثر می دانند! شخصی که با ورود به زمین تور دروازه ایران را پاره کرد تا بازی در حدود 10 دقیقه متوقف شود و ملی پوشان فرصت ریکاوری ذهنی و جسمی داشته باشند. در همین لحظات عابدزاده قصد تهییج بازیکنان را داشت و با حرکات جالب توجه خود، به دنبال تزریق اعتماد به نفس از دست رفته بود.

سرانجام ایران به بازی برگشت! گل های باقری و عزیزی موجب شد نتیجه 2 بر 2 شود تا با توجه به قانون گل زده بیشتر در زمین حریف، این ایران باشد که به جام جهانی 98 صعود کند. رفتار زشت هواداران مغرور و چشم آبی استرالیایی در ورزشگاه، با دلبری های عابدزاده، آرزوی بازگشت به بازی را در دل بنا می کرد.

گل کریم باقری با آن سبیل به یاد ماندنی، امید را در دل میلیون ها مرد و زن ایرانی زنده کرده بود. درست در دقایقی که ایران در پی صرف فعل خواستن بودند، ضربه شروع بوسنیچ، ضربه سر کریم و پاس در عمق علی دایی برای خداداد عزیزی و تمام...

نعره های به یاد ماندنی جواد خیابانی و مارک بوسنیچ سرشناس که در برابر همت و غیرت بازیکنان ایران، سر تسلیم به فرود آورده بود. تیم ملی در روزی که هیچ امیدی به صعودش نمی‌رفت، به زیبا ترین شکل ممکن شکست دو بر صفر خود را با شیرین ترین تساوی تاریخ خود تعویض کرد تا ویزای فرانسه خود را اوکی کند. خبرگزاری فرانس پرس فرانسه تعبیر جالبی از آن روز داشت و چنین نوشت: «در یک لحظه وزن كره زمین سبک شد چون شصت میلیون ایرانی با هم به هوا پریدند .» .... و «باز هم خداداد، باز هم روی زمین، این غزال تیزپای فوتبال ایران»، جمله ای که تا ابد در یاد و خاطره تمام ایرانی ها باقی می ماند...