طرفداری - جو هارت، دروازه بان تیم ملی انگلیس در یورو 2016، تابستان سال گذشته، با قراردادی قرضی از منچستر سیتی، به تیم تورینو در سری آ ایتالیا رفت. سیتیزن ها و سرمربی تازه واردشان پپ گواردیولا با 17 میلیون پوند، کلودیو براوو را از بارسلونا خریدند تا جای هارت را پر کند.
به گزارش Squawaka، براوو در لیگ جزیره، هر شش شوت قبلی وارد به سمت دروازه اش را گل خورده و به شدت مورد انتقاد است؛ وی اشتباهات نابخشودنیای را مرتکب شده. فرم بد او، باعث شده است تا این سوال پیش آید که چرا پپ، هارت را به ایتالیا فرستاد و به مرد شیلیایی اعتماد کرد؟ سیتی که رده پنجم جدول را در اختیار دارد، روز چهارشنبه برابر وست هم قرار می گیرد در حالی که خیلی ها هارت را به چکش ها لینک کرده اند.
علاقه وست هم برای خرید هارت، بار دیگر بحث درباره دروازه سیتی را پیش کشیده است. دیوید جیمز، رکورددار بیشترین بازی در لیگ جزیره بین دروازه بانان و دروازه بان سابق لیورپول، معتقد است که انتخاب براوو کاملا درست بوده است.
به نظرم اگر قبل از این انتقال از من می پرسیدید "آیا این تصمیم درست است؟" می گفتم "نه. باید به جو فرصتی داد تا خودش را ثابت کند." اما اگر نقاط قوت براوو را با جو هارت مقایسه کنید، به نظرم نقاط قوت این دو دروازه بان تفاوت زیادی دارد. بزرگترین توانایی براوو، بازی با پای او محسوب می شود. پخش توپ وی فوق العاده است، خیلی خیلی خیلی خوب. براوو کاری که مربی می خواهد را انجام می دهد، او در این کار از همه بهتر است؛ حالا می فهمید که چرا جو بازی نمی کند. به نظرم بازی دادن هارت به عنوان دروازه بان ذخیره خیلی عقلانی نیست.
براوو بیش از حد مورد انتقاد قرار گرفته است. متاسفانه این قانون بازی است، خودم چنین تجربه ای را داشته ام. در هر داستان باید یک نفر مقصر شناخته شود و دیوار دروازه بانان نیز ، کوتاه ترین دیوار است.