طرفداری- ژوزه مورینیو سرمربی پرتغالی منچستریونایتد از میل خود برای ماندن در این باشگاه دست کم طی سه سال قراردادش با این تیم گفت. وی همچنین گفته که موفقیت های این تیم در دوران سر الکس فرگوسن موجب شده تا این تیم رقبای زیادی راپیدا کند.

به گزارش اسکای، آقای خاص گفته است:

فکر می کنم دست کم برای سه سال اینجا باشم. فکر می کنم باشگاه می داند که باید در تمامی سطوح ثبات را به تیم برگرداند. معتقدم در صورت انجام چنین کاری، حتی بدون دستیابی به موفقیت که البته در فوتبال انجام چنین کاری سخت است و در انگلیس سخت تر، حتی با کمی موفقیت، من آینده خودم را در اینجا می بینم، البته اگر آن ها نیز خواستار حضور من باشند.

وی ادامه داد:

اگر آن ها از من بخواهند که بمانم، می مانم ولی همان گونه که گفتم برای چنین چیزی رضایت طرفین باید وجود داشته باشد. من کسی نیستم که 10- 15 سال بدون کسب موفقیتی واقعی در یک تیم بماند. من به موفقیت واقعی نیاز دارم؛ زندگی من این گونه است، من به آن غرور و شادی نیاز دارم. در مجموع اگر راستش را بخواهید دوست دارم که همه چیز درست پیش برود و من برای سالیان سال اینجا بمانم.

پر افتخارترین تیم لیگ برتر در سالیان اخیر شاهد قدرت نمایی تیم هایی همچون منچسترسیتی و چلسی و البته ظهور تاتنهام بوده است. آقای خاص در این باره ادامه داد:

فکر می کنم باشگاه ما خیلی به قهرمانی و کسب موفقیت عادت کرده است، شاید آن ها دیگر باشگاه های در حال رشد را نادیده می گیرند و این ماجرا حتی در سال های پایانی حضور سر الکس فرگوسن در اینجا هم پا بر جا بود. لیگ برتر به باشگاه های دیگر کمک کرده که از نظر مالی به قدرت برسند و همین امر بی شک این لیگ را به مرتبه جدیدی رسانده است. امروزه کلیه باشگاه ها رشدکرده اند و با وجود این حق پخش های تلویزیونی، شرایط تقریبا منحصر به فردی نسبت به سایر نقاط اروپا در اینجا حاکم است.

مورینیو در پایان عنوان کرد: 

این کار موجب شده تا اختلاف قدرت ها به آرامی کاهش یابد و منچستریونایتد دیگر آن تیم قدرتمندتر از سایرین نباشد و به یکی از پنج، شش یا هفت تیم بسیار قدرتمند لیگ تبدیل شود.  سایر تیم ها نسبت به تیم های بالای جدول قدرت کمتری دارند اما این به آن معنی که آن ها قدرتی ندارند، نیست. برای یونایتد اتفاقات مختلفی در یک برهه رخ داد: خروج سر الکس که شخصی منحصر به فرد و فراتر از یک مربی بود، تغییر قدرت ها در لیگ برتر و ناکارآمدی در اولدترافورد. اگر رایان گیگز را هم حساب کنید، تیم ظرف سه سال، سه مربی داشت. در آن برهه میزانی ناکارآمدی، ناباوری و حتی فاصله (میان باشگاه و) هواداران پدید آمد.