اختصاصی طرفداری- برای خیلی ها همین چندی پیش بوده است؛ پسرکی ستبر و تنومند در پیراهنی آبی به این طرف و آن طرف می دوید. دیر نپایید تا با آن حجم از سر و صدا و انتقالی رکوردشکن به منچستریونایتد بپیوندد؛ جایی که سر الکس فرگوسن را همچون دومین پدر برای خود یافت. از همان بازی نخست برای شیاطین سرخ، با هت تریک برابر فنرباحچه و البته اهدای یک پاس گل، نشان داد که برای عیش و نوش به منچستر نیامده است.
گذشت و گذشت، بسیاری آمدند و رفتند ولی رونی از ترکیب اصلی منچستریونایتد کنار نرفت؛ ... رود فن نیستلروی، لوئیس ساها، دیمیتار برباتوف، کارلوس توز، رابین فن پرسی، همه و همه نتوانستند یار ارشد آن پسرک خام و البته کمی خشن آن روزها شوند. اما فشارها بر روی وازا، با انتقال کریستیانو رونالدو به رئال مادرید وارد فاز جدید شد.
روزی می گفتند که او جاه طلبی یار پرتغالی تیمش را نداشته و روز دیگر از حواشی بعضا داغ وی یاد می کردند. با این حال آنجا پایان کار رونی نبود؛ او بلند شد، با گذر از گمانه زنی های جدایی اش از منچستر در تئاتر رویاها ماندنی شد و خود را به نوک قله بهترین گلزنان تاریخ باشگاهش و تیم ملی انگلیس رساند.
فصل 14-2013 برای طرفداران منچستریونایتد فصلی بود تلخ و نچسب. در فراق پدری همچون فرگوسن، دیوید مویس نتوانست تیم جدیدش را سر پا نگه دارد. این تلخی و نچسب بودن البته تنها برای منچستریونایتد به عنوان کل نبود؛ بلکه رونی هم روزهایی سختی را آغاز کرد. ناکامی مویس و مدیران شیاطین سرخ در راه تقویت خط میانی تیم، رونی را ناچار به از خود گذشتگی کرد؛ او آچار فرانسه تیمش شد و با ترک پستش در خط حمله تیم، حتی تا بازی به عنوان یک هافبک دفاعی عقب نشست.
زان پس، رونی دیگر رونی پیشین نبود. اگرچه هر از گاهی باز هم توان انگشت به دهان کردن رقبا را داشت، اما دیگر در حد یک اَبر ستاره نبود. با وجود تمامی پشتیبانی های ژوزه مورینیو طی فصل گذشته، رونی خوب می دانست که دیگر در اولدترافورد توان پیشرفت کردن ندارد. او پس از 13 سال دست به تصمیم بزرگی زد و از عشق خود دل کند.
بازگشت رونی به گودیسون پارک نه یک سرشکستگی برای او خواهد بود و نه منچستریونایتد. او رفت تا جاه طلب بماند، تا نشان دهد که در طول سالیان جاه طلب بوده و هست. منچستر هم با جدایی آخرین عناصر دوران سر الکس فرگوسن، آماده خواهد شد تا خود را برای نسلی جدید آماده کند. احتمالا سال دیگر همین موقع ها، کریک هم خواهد رفت تا جای خود را به جوان تر ها بدهد. شاید فوتبالِ تجاری شده امروز نوید ظهور یک رونی جدید را به پایین ترین حد برساند، اما مطمئنا این منچستریونایتد است که به راهپیمایی خود برای بازگشت به عرش ادامه خواهد داد...