داستان فراموش شده بن اودیه؛ اولین سیاه پوست تیم ملی انگلیس که مادرش بازی هایش را نمی دید

طرفداری- ارتباطی با مدیر شبکه تلویزیونی برای تشریح مساله برقرار شد، ولی به نظر می رسد اغلب فکر می کنند کانیگام  پیشرو بازیکنان سیاه پوست در تیم ملی انگلیس بوده است. اودیه همیشه مجبور بوده برای نشان دادن حقیقت بجنگد. حتی الان هم که اتحادیه فوتبال پذیرفته اودیه اولین نفر بوده، همچنان یادداشت هایی پیدا می شود که حرف از چیز دیگری می زنند.

گل های اودیه در 1968 در یک مدرسه راهنمایی در جنوب شرقی لندن آنها را در قالب تیم منتخب سال اولی ها، به دو گانه لیگ و جام حذفی Blackheath رساند. همین مساله باعث شد مدرسه او را برای فینال جام حذفی سال دومی ها، وارد تیم منتخب مدرسه کند و مهاجم نوک همیشگی شان را کنار بگذارد. بعد از گذشت این همه سال، بن تمام دستاوردهای ابتدایی دوران ورزشی اش را به یاد نمی آورد، ولی به یاد دارد در یکی از بازی ها برای تیم منتخب مدرسه، 8 گل به ثمر رساند که آنها را مدعی کسب دوگانه کرد. علاوه بر این، یک بار در برابر یک دروازه بان هت تریک کرد که تماما تصمیم گرفته دروازه بانی را کنار بگذارد و هافبک وسط شود!

  در کنار تیم مدرسه، او برای تیم منطقه، London Schoolboys و تیم های جوانان محلی هم بازی می کرد تا زمانی که چلسی برای به خدمت گرفتنش علاقه نشان داد. متاسفانه والدینش تمایل چندانی برای حضور او در آنجا نداشتند، چون مجبور بود برای تمرین، زمانی طولانی در راه طی کند. در کنار این، او علاقه ای هم برای رفتن به میلوال نداشت، چون محل تمرین شان را دوست نداشت؛ برای همین، بعد از دوره ای کوتاه در استمفوردبریج، با چارلتون قرارداد امضا کرد.

زمانی که در چارلتون بود، به خاطر عشق به فوتبال، به طور تمام وقت، در تیم های دیگر هم بازی می کرد. از همین رو، بعد از یک مسابقه چارلتون، در یک بازی برای ساندِی به میدان رفت و مصدوم شد: "به خاطر آن واقعا به دردسر افتادم."

وقتی بن برای London Schoolboys بازی می کرد، روی هاجسون، سرمربی فعلی کریستال پالاس و سابق تیم ملی انگلیس، مربی اش بود. از او در مورد تاکتیک های مربیگری هاجسون پرسیده شد: "امروز همان ها را به بچه ها در مدرسه فوتبال، آموزش می دهم."

حکایت گل زنی های متعدد اودیه به سرعت شصت استعدادیاب های انگلیسی را خبردار کرد. بعد از آن بود که دعوت نامه تیم ملی مدارس انگلیس را دریافت کرد. پدرش هیجان زده شده بود، ولی مادرش به دلیل فرهنگ سخت گیرانه موطنش، نیجریه، اصلا خوشحال نشده بود: "به اولین بازی ام در ومبلی نیامد. فکر می کرد فوتبال فقط وقت تلف کردن است و من باید به سراغ تحصیل علم می رفتم." مادرش هیچ وقت برای دیدن حتی یکی از بازی هایش، نرفته بود.

بن در آن بازی به عنوان بهترین بازیکن زمین شناخته شد و 4 بار دیگر هم برای انگلیس به میدان رفت. در مورد اینکه آیا می دانسته اولین سیاه پوست در پیراهن تیم ملی انگلیس است یا نه، می گوید: "نه، تا وقتی مستند کانیگام را ندیده بودم، نمی دانستم."

الان فرهنگ بهتری در دنیای فوتبال دیده می شود، ولی سیاه پوست بودن در دهه هفتاد، به هیچ وجه آسان نبود. نژادپرستی نه تنها رایج بود، بلکه عادی هم تلقی می شد. در آن زمان سریالی به نام Love Thy Neighbour (همسایه ات را دوست داشته باش)، از تلویزیون پخش می شد و در حالی که تصور می شد در حال شکستن تابوهاست، در واقع داشت نژادپرستی را بیشتر می کرد: "در بازی های خانگی مشکلی نداشتم، ولی بازی های خارج از خانه وحشتناک بود." این ها صحبت های مردی است که همیشه کمتر از احترامی که نشان داده، احترام دیده است.

اودیه از موزهایی که همیشه به سویش پرتاب می شده، صحبت می کند. در کنار این، کنایه های نژادپرستانه نه تنها از سوی هواداران حریف، روانه اش می شده، بازیکنان حریف هم بی نصیبش نمی گذاشتند. بدتر اینکه برخی اوقات هم تیمی هایش هم این رفتار زننده را بروز می دادند: "اگر کار اشتباهی در زمین انجام می دادم، صحبت های نژادی از سوی بازیکنان خودمان شنیده می شد."

با تمام این ها، اودیه هیچ گاه تسلیم موانع متعدد آن روزها برای بازیکنان سیاه پوست نشده و از فوتبالش لذت برده است. علاوه بر این، اگر چه دستاورد بزرگش برای سال ها از تاریخ حذف شده، او از آن به عنوان غرورآمیزترین اتفاق زندگی اش یاد می کند:

بازی برای تیم ملی انگلیس در کنار کسب مدرک دانشگاهی، بزرگترین کارهای زندگی ام بوده اند و بالاخره توانستم مادرم را راضی کنم.

 

مدرک او در تربیت بدنی باعث شد کاری که عاشق آن است به عنوان شغل انتخاب کند. او الان معلم ورزش یک مدرسه، مربی کودکان باشگاه کیو پی آر لندن و مدیر مدرسه فوتبال خودش به نامAtlantic Sports Development است. علاوه بر این، او به طور مرتب در سخنرانی های انگیزشی مدارس شرکت می کند و عضو کمپین Kick it Out (مبارزه با تبعیض در ورزش) هم هست.

وقتی بن از مرزهای رنگی در دنیای فوتبال می گذشت، نمی دانست اولین نفر از این حیث است، ولی بازیکنان جوان سیاه پوستی که الان می خواهند رویای شان را بسازند، از این مساله به خوبی آگاه اند.

به قلم مایکل هالند برای وبسایت Londonist