طرفداری - آلوارو آربلوا، مدافع کناری اسپانیایی اسبق رئال مادرید که با این تیم دو بار قهرمانی اروپا را تجربه کرده فاش کرد که در اولین برخوردش با کارلو آنچلوتی در تمرینات این تیم، شکست لیورپول مقابل میلان در فینال آتن را به او یادآوری کرده است.
آربلوا فوتبالش را از تیمهای پایه رئال مادرید آغاز کرد و پس از رسیدن به تیم اول، به دپورتیوو لاکرونیا فروخته شد. در ژانویه 2007 راهی لیورپول شد و در تابستان 2009 به سانتیاگو برنابئو برگشت. سالها طول کشید تا آربلوا به قهرمانی اروپا برسد. او پیشتر با لیورپول در فینال لیگ قهرمانان اروپا برابر میلانِ کارلو آنچلوتی شکست خورده بود اما در رئال مادرید دو بار این جام را فتح کرد. آربلوا اخیرا در مراسمی در حضور خنتو و روبرتو کارلوس شرکت کرد و گفتگویی خواندنی نیز ترتیب داده که به نقل از mundodeportivo، آن را در ادامه ملاحظه میکنید:
حضور در این مراسمی برای من یک افتخار است. کنار این بازیکنان احساس کوچک بودن میکنید. به نظرم مهمترین کار را امثال خنتو در رئال مادرید انجام دادند. همیشه به او میگویم که مهمترین جامها، 6 قهرمانی اول در اروپاست چون DNA رئال مادرید را شکل دادند. حالا همه بازیکنان میدانند اگر به اینجا آمدند باید بهترین عملکرد را داشته باشند و برای همه جامها بجنگند. همین مسئله این باشگاه را خاص و متمایز کرده است.
وقتی به رئال مادرید برگشتم، هر روز تصاویر مربوط به قهرمانیهای تیم در اروپا را میدیدم. هر روز. دیدن این تصاویر به شما احساس مسئولیت میدهد. اینجا در رئال مادرید من سه سال پیاپی در نیمه نهایی شکست خوردم آن هم در حالی که در بهترین دوران فوتبالم بودم و واقعا تردید داشتم که آیا قهرمانی اروپا را تجربه خواهم کرد یا نه. شکر خدا این اتفاق افتاد و لادسیما را از نزدیک لمس کردم. این خاطره از لادسیما را همیشه میگویم. پس از جشن قهرمانی بود که بازیکنان سوار اتوبوس شدند تا به فرودگاه برویم. شنیدم که کارواخال میگوید: «خب بچهها! کارتون عالی بود. سال دیگه یازدهمی». من که 10 سال برای فتح لیگ قهرمانان اروپا تلاش کرده و منتظر مانده بودم به او گفتم از این لحظات لذت ببرد چون تکرارش دشوار است. اما چه شد؟ آنها سه قهرمانی در 4 سال کسب کردند. جاه طلبی رئال مادرید و بازیکنانش اینجا مشخص میشود.
بهترین هم تیمی و مربی؟ نمیتوانم از یکی نام ببرم. واقعا نمیتوانم چون با بزرگان زیادی کار کردم. زیدان، آنچلوتی، بکام، روبرتو کارلوس و ... همه الگوهای من بودند. نمیتوان یک نفر را انتخاب کرد. آیا مربی میشوم؟ مربی بودن کار دشوار و تا حدود ناخوشایند است. فکر نمیکنم به مربیگری روی بیاورم اما کسی ازآینده خبر ندارد. هواداران مرا کاپیتان بیرون زمین خطاب میکنند؟ خب این جای بسی خوشحالی و افتخار دارد.
راز فتح اروپا؟ همه جزئيات اهمیت دارند. همچنین باید خوش شانس هم باشید. گاهی قهرمان، بهترین تیم نیست اما شانس با او یار است. مهم است که برای هر دیدار در نهایت آمادگی باشید. بازیکنان باکیفیتی در اختیار داشته و روحیه جاه طلبی در تیم باشد. فاکتورهای زیادی تاثیرگذار است. باید همه چیز را به بهترین نحو انجام دهید و شانس هم با شما یار باشد. اما واضح است که با مجموعهای بازیکنان و مربی خوب، کار راحتتر است.
فینالی که با لیورپول به میلان باختم، اولین سالی بود که حضور در لیگ قهرمانان اروپا را تجربه میکردم. برابر تیم آنچلوتی و کاکا. بازی را با دو گل اینزاگی 2-1 باختیم اما این شکست با گذشت سالها، هرگز از یادم نمیرود. چون مطمئن نبودم که فوتبال بار دیگر به من این شانس را میدهد که فینال اروپا را تجربه کنم یا نه. وقتی آنچلوتی سرمربی رئال شد در اولین تمرین به او گفتم باتری هایت را شارژ کن که یک لیگ قهرمانان به من بدهکاری! همان سال لادسیما را بردیم.
خاص ترین لحظهای که در لیگ قهرمانان اروپا تجربه کردم قطعا به لادسیما برمیگردد. لحظهای که گل سرخیو به ثمر رسید، شگفت انگیز بود اما گل بیل بود که ما را قهرمان کرد. این را مردم فراموش کردهاند. پس از آن گل ژابی آلونسو از روی سکوها به داخل میدان آمد و 100 متر را با کت و شلوار مجلسی، در 10 ثانیه طی کرد. این لحظه را انتخاب میکنم. شادی پس از گل بیل در کنار پرچم کرنر. دلم برای اروپا تنگ شده؟ دلم برای همه روزهایم در رئال مادرید تنگ شده است.