یکی از بهترین سکانس های تاریخ سینما در مدح ازادی اونجاییه که ویلیام والاس رو دارن شکنجه میکنن همه اولش از دیدن صحنه ها لذت میبرن ولی از یه جایی به بعد دیگه قابل لذت بردن نیس... حتی برای دشمناش... همه ازش میخوان که کلمه ترحم رو فریاد بزنه... همه منتظرن حتی اون مامور شکنجه... یهو همه زورشو جمع میکنه و داد میزنه "ازادی"...
واقعا فق العادس... اصلا طرفدار مل گیبسون نیستم ولی یکی این سکانس و یکی هم سکانس پایانی فیلم پاپیون! این دوتا توی تاریخ سینمای جهان موندگارن همیشه... بهترین مدح ازادی
دیدگاهها