باید خون گریست

نه نوحی هست تا از موج و طوفان بَر کشد مارا... نه موسایی که بشکافد عصایش آبِ دریا را... نه ابراهیم تا ناگه گلستان سازد از آتش نه مسئولی که مقبولش کُند این درد عظما را... خداوندا بکن رحمت بر این مردم بر این کشور که میسوزاند این آتش تمام دل،وَ جانها را... گهی آتش در آن برج بلند و گه از آن آوار معدنها گهی هم زلزله،گه کشتی نفتی که میچیند جوانها را... در این خاکی که هردم نعمت و نفت است و زیبایی بخُشکان ریشه ی هرکس که نوشد خون ماها را... در آخر التماس و خواهش و اصرار دارم من اگر که زندگی این است، برسان صاحب ما را... علی زنجانی