طرفداری- آنتونیو نوچرینو، هافبک پیشین میلان و تیم ملی ایتالیا، در مصاحبه تازه خود پیرامون مسائل مختلفی صحبت کرده است.
در گفتگو با جانلوکا دی مارتزیو، نوچرینو حرف هایش را با گفتن در مورد مدت زمان حضورش در آمریکا شروع کرد:
در این باره با ریکی کاکا حرف زدم ولی همیشه فکر می کردم در اورلاندو می توان آرامش یافت، به ویژه برای ایتالیایی ها. اینجا پر است از بازیکنان اهل آمریکای جنوبی و این خود عاملی کمک کننده است. اینجا حالم خیلی خوب است! آمریکا کشوری است که فرصت بهتری برای آموزش در اختیارتان می گذارد. داشتن چنین فرصتی در سطح حرفه ای، نعمتی است. تصمیم آمدن به اینجا را با در نظر داشتن بهترین کار برای آینده فرزندانم گرفتم.
آیا زمان حضورم در اورلاندو به سر رسیده؟ می خواهم بچه هایم ابتدا مدرسه شان را در ماه می تمام کنند و سپس جا به جا خواهیم شد. قصد دارم سه-چهار سال دیگر بازی کنم و پس از آن چه کسی می داند؛ شاید باز هم به آمریکا برگردیم. واقعا تماشا کردن مسابقات و بازیکنان را دوست دارم. بیش از مربیگری، ترجیح می دهم که در سمت مدیر ورزشی مشغول شوم. ولی آن کار وقت خودش را دارد.
انسان حس خاصی را می طلبد. حرف من از پول یا سطح مشخصی نیست و من به دنبال قرارداد جدیدی نیستم. می خواهم حس خوبی داشته باشم. خیلی تعصبی هستم و وقتی از نظر ذهنی حس و حال خوبی داشته باشم، حاضر هستم سه برابر تلاش کنم.
فرصت ها مرا صدا می زنند. در دسامبر، به اینزاگی و مدیر ورزشی ونزیا گوش فرا دادم اما خروجی این کار چیزی نبود. اغلب با بونی کربن و والتر زنگا حرف می زنم ولی رابطه ما بابت دوستی مان است. می خواهم از پرزیوتسو (رییس جنوا) سپاس گزاری کنم زیرا آن ها طی هفته های گذشته به شدت به دنبال من آمدند ولی من فکر نمی کنم که بتوانم در طرح های تاکتیکی مربی شان جا بیافتم.