مسی: آرژانتینِ کنونی، مدعی قهرمانی نیست؛ به خودمان بدهکاریم نه مردم

طرفداری - لیونل مسی، کاپیتان آرژانتین می‌گوید او و هم تیمی‌هایش برای آخرین بار این فرصت را دارند تا یک قهرمانی ملی به دست بیاورند.

مسی که در ویترین افتخاراتش تنها یک جام ملی کم دارد، تاکنون سه بار با آلبی سلسته به فینال تورنمنت‌ها رسیده اما هر سه بار در کسب جام، ناکام بوده است. با توجه به سن و سال ستاره‌های کنونی آرژانتین، به نظر می‌رسد روسیه 2018 دیگر آخرین فرصت آنها برای پایان دادن به این طلسم باشد. مسی هم در مصاحبه با فاکس اسپورت آرژانتین این را تایید می‌کند و می‌گوید:

جام جهانی را همیشه آخرین فرصت می‌دانیم. حالا بیشتر از هر زمان دیگری. پس از این جام، نسل مهمی می‌روند و تغییرات زیادی خواهیم داشت. به همین دلیل، روسیه 2018 را یک فرصت خوب می‌دانیم. یا حالا یا هیچ وقت. فرصت دیگری نیست. به خودمان بدهکاریم. هیچ دینی به مردم نداریم چون همیشه نهایت تلاش مان را به کار گرفتیم و به سه فینال هم رسیدیم. این بار هم می‌خواهیم به فینال برسیم و البته مزه قهرمانی را بچشیم. اینقدر نزدیک به جام بودن و به دست نیاوردن آن یک ناامیدی واقعی است و می‌خواهیم این را عوض کنیم.

وقتی تصور می‌کنیم که ما در جام جهانی برزیل به جای آلمان قهرمان شده بودیم، همه چیز فرق می‌کرد. لیاقتش را داشتیم و همین است که عصبانیت مان را بیشتر می‌کند. می‌توانستیم به راحتی آن بازی را ببریم. فینال 2014 را دیگر نگاه نکردم. چند ویدئوی کوتاه پس از بازی دیدم ولی دیگر سمتش نرفتم چون وحشتناک بود. بعد از بازی به این فکر می‌کنید که اگر آن ضربه را بهتر زده بودم؛ به دیگری پاس داده بودم و ... در حین بازی نمی‌توانید به این چیزها فکر کنید چون فینال است اما پس از بازی چیزهای زیادی به ذهن تان خطور می‌کند.

آن باخت واقعا مرا عصبانی کرد. تحملش دشوار بود. از وقتی پدر شده‌ام، به فوتبال و برد و باخت‌هایش جور دیگر نگاه می‌کنم اما این جور نبود که باخت در فینال جام جهانی رویم اثر نگذارد. همه ما را به هم ریخت چون ما رقابت طلب هستیم و همه جام‌ها را می‌خواهیم و نرسیدن به جام و شکست در فینال باعث عصبانیت است. عکس من که از کنار جام رد می‌شدم، عکس تلخی بود. از کنار جام رد شدیم بی آنکه بتوانیم آن را بلند کنیم.

نگرانی از مصدومیت پیش از جام جهانی؟ هر چه بیشتر به آن فکر کنید، بدتر است و ریسک بیشتری برای مصدومیت وجود دارد. بهتر است اصلا به آن فکر نکنید. مثل همیشه بازی کنید و بدانید اگر قرار باشد اتفاقی رخ بدهد، در یک میلیون صحنه می‌تواند رخ بدهد.

آرژانتین همیشه نامزد قهرمانی دنیاست. به خاطر نام و آوازه‌اش. اما با توجه به نحوه صعودمان به روسیه، واقعیت این است که در حال حاضر ما از مدعیان قهرمانی نیستیم. گزینه‌های بسیار بهتری وجود دارند. اسپانیا، آلمان، برزیل، فرانسه. آنها بالاتر از ما هستند و مدعی قهرمانی. آرژانتین هم تیم بسیار خوبی است اما باید قدرتمند شویم.

وقتی از تیم ملی خداحافظی کردم، واقعا احساس کردم زمانش رسیده است. نتایج به سود ما نبود و سه فینال متوالی را باخته بودیم. وقتی دوباره بازی‌های آرژانتین را تماشا کردم، پشیمان شدم. همه اتفاقات به نحوی افتاد که به تیم ملی برگردد. وقتی برگشتم، مردم مرا در آغوش گرفتند. دیدن هم تیمی‌هایم به من این انگیزه را می‌داد که برگردم. از بازی در تیم ملی لذت می‌برم.

دوستان مسی و داستان های پیرامون آنها: حرف‌هایی که درباره تیم ملی و دوستان من زده می‌شود، جنون آمیز است. آگوئرو از کودکی دوست من است و برای مدت‌ها نیمکت نشین بود. به نظرم این حرف‌ها بی احترامی است. او بازی می‌کند چون لیاقتش را دارد نه به این خاطر که دوست من است.