خیلی دور خیلی نزدیک؛ نگاهی متفاوت به اخراج دیوید مویس

شهاب احمدی / طرفداری 1- مایکل اوون در یادداشتی که برای روزنامه ی تلگراف نوشته بود به نکته ی ریزی اشاره داشت که کمتر کسی به آن توجه کرده بود. اقدام مویس در ابتدای فصل مبنی بر تغییر کادر فنی تیم مسئله ای بود که مایکل اوون از آن به عنوان اصلی ترین دلیل ناکامی او نام برده بود. به نظر می رسد منطقی هم باشد. دیوید مویس با دست های خود از همان ابتدا کار را سخت کرد. نشان دادن درهای خروجی به رنه مولنستین، مایک فیلان و اریک استیل به قیمت خروج زود هنگام خودش تمام شد. مویس دست کم یک فصل باید به خودش زمان می داد تا با کمک افراد کار کشته ای چون مولنستین با شرایط متفاوت کار در یونایتد آشنا شود. مویس در روزهای بحرانی به چنین افرادی نیاز داشت. او بیش از حد بر روی نیمکت تنها بود و در شرایط بحرانی به جای ارائه ی نقشه ای برای خروج از بحران، به شکل بدی در آن غوطه ور می شد. به راستی اگر مولنستین و مایک فیلان کنار او بودند شرایط فرق نمی کرد؟! 2- چه کسی فکر می کرد مویس در این مقطع زمانی اخراج شود؟! دلیل لبریز شدن ناگهانی صبر مسئولان یونایتد چه بود؟! شاید دلیل آن را باید در خط قرمز هواداران یونایتد جست و جو کرد: قهرمانی لیورپول در جزیره. سر آلکس سال ها هواداران یونایتد را به موفقیت خودشان و ناکامی لیورپول عادت داده بود و تنها 1 سال پس از خروج او این عادت در آستانه ی ترک قرار گرفته بود! گرچه شکست لیورپول در برابر چلسی ابتکار عمل را از دست آن ها برای قهرمانی خارج کرده است اما باز هم شانس آن ها برای قهرمانی ممتاز است. این مساله به هیچ عنوان برای هواداران متعصب یونایتد قابل پذیرش نیست. برای آن ها عدم موفقیت لیورپول در جزیره از "اوجب واجبات" است!! با توجه به چنین شرایطی مسئولان یونایتد بهترین راهکار را برای کم کردن آتش خشم هواداران متعصب، در اخراج مویس دیدند. وقتی 1 روز پس از اخراج مویس دسته ای از این هواداران متعصب در نزدیکی های الدترافورد به شادی می پرداختند می شد فهمید که تا حدی این استراتژی درست بوده است. 3- آیا مقصر ناکامی یونایتد در فصل جاری دیوید مویس است؟! شکی وجود ندارد که عملکرد او از همان آغاز تا لحظه ی آخر مملوء از اشتباهاتی گوناگون بوده است اما این همه ی صورت مسئله نیست. وقتی شما با یک مربی قرار دادی 6 ساله می بندید یعنی سرمایه گذاری «بلند مدت» روی او انجام داده اید و هنگامی که در سال اول او را اخراج می کنید، در واقع «اشتباه» خودتان را فریاد زده اید!! مهم نیست سر آلکس چه نقشی را در آوردن مویس و برکناری او ایفا کرده است، سر آلکس هم می تواند اشتباه کند. او هم جزء همان دسته «مسئولان» یونایتد محسوب می شود. 4- آیا اخراج مویس دست کم در این مقطع از فصل تصمیم درستی بوده است؟! برای پاسخ به این سوال باید صبر داشت. مویس رکوردهای فوق العاده ای(!) را در باشگاه جا به جا کرده است که شاید حتی از محمد مایلی کهن نیز بر نمی آمد!! اما او در این اواخر در چند بازی ثابت کرد که آن قدر ها هم «بی خاصیت» نیست. زمانی که به دیدار برگشت مقابل المپیاکوس و یا دو دیدار رفت و برگشت مقابل بایرن نگاه می کنیم رگه هایی از تصمیم های هوشمندانه را در مویس می یابیم. چه کسی می تواند انکار کند که برای خارج شدن از سایه ی سنگین موفقیت های سر آلکس به زمان نیاز است؟! زمان، بدون شک مهم ترین پارامتری است که می تواند در مورد مسئله ی اخراج مویس داوری کند اما دست کم به آن گروه از هواداران یونایتد که 1 روز پس از اخراج مویس به جشن و پایکوبی می پرداختند باید گفت آن قدر ها هم خوشحال نباشند، چون به همان اندازه که ممکن است یونایتد پس از اخراج مویس به موفقیت نزدیک شده باشد، به همان اندازه نیز ممکن است از آن دور شده باشد!!