دون آنتونیو جان حقیقت اینست که ما یه تیم بحران زده رده دهمی، بجا مانده از خرابه های خوزه مورینیو بودیم و به قول فروغ فرخزاد: «تو آمدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطرها و نورها» و ما رو از مهلکه نجات دادی و در کمال ناباوری قهرمان لیگ جزیره کردی، در حالی که هیچکس انتظارشو نداشت. نه طرفدار تیمهای دیگر، نه کارشناسان نه طرفداری خود چلسی. و این کار بزرگ تو موجب شد که انتظارها ازت بالا بره و به گناه ناکرده ای بیفتی. انتظارها که بالا رفت فحش ها و ناسزاها در فصل دوم شروع شد و طبعأ قدرنشناسی ها فوران کرد و تو شدی آدم بده داستان. و این کودک منشان فراموش کردند که تو چه کرده ای... آنها نمیدانند که چلسی تیمی بوده که از دیرباز روح ایتالیایی داشته و همیشه با ایتالیایی ها عالی نتیجه گرفته. حقیقت اینه که بجز عده ای بقیه از دوره آبراموویچ به بعد طرفدار چلسی شدن و طرفداران بی ریشه ای محسوب میشوند. تو خودت اینها رو بخاطر بی اصالتی شان ببخش. اینها ثابت کردند که طرفدارای بقیه تیمها حق دارند طرفداران چلسی را بی اصالت بخوانند.