رئال. استقلال. چلسی. آث میلان. سلسائو. آتزوری. فولاد. صنعت. وعده ما ۲۸ تیر ۱۴۰۵ تقابل دراماتیک کارلتو و تیم ملی ایتالیا در فینال جام جهانی اما مربع محبوبم: امباپه / وینی / آربلوا / کارلتو
ای عشق من، ای کارلتو / پوشالی شد دیاولو!
ولی وای بر این کمرت / که درد کرد به وقت حاجت
چیزی برایشان شده؟ / شده بر سرشان فتنه
نزد من ای آنچلوتی / هستی یک کوکب دری
حیف نیامدی به میلان / افسوس ویران شده میلان
صد حیف ریدی با این رئال / شد بدبختی با این رئال!
من باز هم منتظر هستم / در روسونریت ببینم
گر به میلان باز نگردی / دیگر کارلتو نمانی
میلان در انتظار توست / مشتاق به سیگار توست
این تیمارستان میلان / وای، ما را کرده پشیمان!
وای، هزار افسوس که رفتی / میلان را باز هم ول کردی
میلان وای، ما را پیر کرده / ما را ای وای، اسیر کرده!
بیصبرانه مشتاق هستم / در روسونریت ببینم
وای، امان از برلوسکونی / که تو را داده فراری!
حتی بیست سال هم بگذرد / طاقت عمرم بگذرد
ولی امان از کمردرد / که از میلان بیزارت کرد
آتزوری هم محتاجت بود / اورتون فکر و ذکرت بود!
گر کارلتو باز نگردد / میلان در سوگش بنشیند
میلان گر خوشی نبیند / هیچ روز خوبی نبیند
هزار حیف میلانی شدم / شاهد بدبختی شدم!
وای، تو هم تا کی میخواهی / خایه بر رئال بمالی؟
این تیم بدبخت را هیچ کس / گردن نمیگیرد زین پس
حیف میبینمت دوباره / دور از سرزمین چکمه
ای هزار وای بر آن کسی / که کردت یک اورتونی!
گر به میلان باز نگردی / در قلب من جای نداری
بیست سال گذشت، ای وای افسوس / میلان باز هم گشت بیفانوس!
من هنوز نمیتوانم / این تیم را تحمل کنم
فقط تویی میتوانی / این میلان را نجات دهی
چه بر سرشان آمده؟ / داند فقط رب کعبه
عشق ایتالیاست میلان / نگونبخت شد از غاصبان
از وقت زادروز خودم / خوب ندید از میلان چشمم
آی واویلا، آی واویلا / دارم میرم ایتالیا
بر دیوارهای سنسیرو / نامه زنم برای تو
وای، افسوس و هزار افسوس! / ندیدیم این بهار، افسوس
حرامبال فقط آلگری / منجی فقط آنچلوتی
کارگشا نشد گتوزو / سودمند نبود جامپائولو
پیولی هم رید با میلان / کونسیسائو شد پشیمان
ولی افسوس که کمردرد / دلت را کرد از میلان سرد
باز هم ولی دلتنگتیم / عشق به میلان مدیونتیم
من هم به تو حق میدهم / تیم مریض دوست ندارم
حیف، آتزوری هم پیچاندی / آتزوری هم رها کردی
ای لعنت باد بر آن کسان / که بدبخت کردند آن میلان
باید فقط بگویم که / ای لعنت بر کاردیناله
مقام مالدینی شکست / جاه روسونری شکست
ویران کرد تاریخ میلان / بدنام شد نزد بزرگان
مالدینی، نماد میلان / ارشد آن راهراهپوشان
تاریخ میلان همان اوست / رهاییبخش میلان اوست
ولی افسوس، هزار افسوس / که عزلش کرد آن بیناموس
کارلتو هم رفتنی شد / این رؤیایم پوشالی شد
نه کالابریا نه مودریچ / فقط مالدینی، دیگر هیچ
آی، لعنت باد بر فورلانی / نابود کرد این روسونری
کی زنده خواهد شد میلان؟ / کسی نداند جز یزدان
حیف رنگ لباس میلان / جلبم کرد چون دیوانگان!
وای بر دیپورتی یووه! / دیوانه است چون موریانه
هزاران شرم بر آلگری / یک سادیسمی و روانی
گر اسکودتو نگیرد / همین وقت اینک برود
وای گر چیزی نگیرد هیچ / با گابیا و با مودریچ!
وای خدایا، این میلانم! / شد به کجا این میلانم؟
مالدینی عزل شد به ناحق / این تیم بیفضل شد به ناحق
افسوس گر دیگر نبینم / آنچلوتی در میلانم!
ای خداوند فریادرس! / زود به فریادشان برس
دریغ است پوشالی شود / این میلان و فانی شود
یا رب، مباد آن که گدا / معتبر گردد، وای خدا
وای بر میلان، ای وای خدا! / شده ویران، ای وای خدا!
ای وای، وای بر برلوسکونی / فراری داد آنچلوتی!
یا رب، مر آث میلان را / مکن از وجودش تنها
جز کارلتوی ریاکار / که دفع کند زین تیم ادبار؟
من تا کی منتظر باشم / او و مالدینی ببینم؟
به وصف حال آتزوری / وصف حال روسونری
نه در رم یا شهر میلان / شوم کارلتو در خذلان
هزار نخ سیگار تلف شد / چون که میلان به ادبار مرد
تو را گرفت درد کمر / بشکست زین درد گرد کمر!
کمرت را پیچاند میلان / چون درد کرد کمرت پنهان
بشتابید یا ایها الناس / خود را برسانید چون داس
بر دیوارهای سنسیرو / نامه زنید برای او
جز خودت و جز مالدینی / هیچ کس نخواهد بود منجی
اگر باز هم کنی غفلت / کاش که بشکند کمرت!
