طرفداری | فابریسیو اوبرتو (Fabricio Oberto) زاده 21 مارس 1975 در شهر لاس واریاس آرژانتین است. او در پست‌های سنتر و مهاجم قدرتی بسکتبال بازی می‌کرد. فابریسیو از هشت سالگی به بسکتبال علاقه‌مند بود و با تیم مینی بسکتبالی خود، عکس‌های بسیاری گرفت. استعداد برتر اوبرتو در بسکتبال باعث شد تا او در 17 سالگی، موفق به پیروزی در تست‌های فنی باشگاه آتناس، برترین باشگاه استان زادگاهش شده و با این باشگاه قرارداد امضا کند. او برای استفاده از این فرصت نایاب مجبور شده بود تا دوچرخه و وسایل شخصی خود را فروخته تا 350 پزوی لازم برای خرید کفش‌های کتانی آبی نایک سایز 49 را تهیه کند. پس از عنوان قهرمانی لیگ ملی جوانان بود که باشگاه آتناس، حساب زیادی روی این بسکتبالیست خوش قد و قامت خود باز کرد. این بسکتبالیست از سال 1993 تا سال 1998 در آتناس حضور داشت و به افتخارات فردی همچون بازیکن الهام‌بخش سال 1995، بهترین بازیکن ششم سال 1996 و ارزشمندترین بازیکن فینال تاریخی 1998 که با پیروزی آتناس برابر بوکاجونیورز همراه شد، دست یابد. دو قهرمانی لیگ باشگاه‌های آمریکای جنوبی و یک قهرمانی در لیگ ملی آرژانتین، قهرمانی پان آمریکن و قهرمان قهرمانان آمریکای جنوبی، از افتخارات تیمی این بازیکن بود.

 

اوبرتو که در تورنمنت مک دونالد، نمایش‌های جانانه‌ای را برابر بزرگان بسکتبال اروپا و جهان داشت، در یکی از همین مسابقات برابر المپیاکوس، مورد توجه دوشان ایوکویچ، سرمربی وقت سرخ‌های یونانی قرار گرفت. نمایش‌های دلچسب اوبرتو در این تورنمنت باعث شد تا بسیاری او را در حد رقابت با ستارگان NBA بدانند. او در سال 1998 راهی المپیاکوس شد اما ایوکویچ که او را به یونان آورده بود، چندان فرصت قابل توجهی را در اختیارش نگذاشت. با این حال، نمایش‌های اوبرتو در یورولیگ با میانگین‌های 5.3 امتیاز و 3.9 ریباند، در نهایت کمک حال یونانی‌ها برای رتبه سوم این تورنمنت بود. در حالی که اوبرتو پس از یک فصل از ماجراجویی در اروپا ناامید شده بود، تماسی از سوی دوشکو ایوانوویچ، سرمربی وقت تائو سرامیکای اسپانیا باعث شد تا این بازیکن، خیلی زود به یک فرصت فوق‌العاده دیگر دست یابد.

 

رسیدن به فینال یورولیگ و قهرمانی در کوپادل‌ری و لیگ ACB، به همراه زوج‌سازی با بسکتبالیستی به نام دژان توماشویچ، باعث شد تا دوران همکاری اوبرتو با باشگاه باسکی، بسیار موفق‌تر از حد پیش‌بینی شود. پس از دو سال همکاری با تائو سرامیکا با میانگین‌های 9 امتیاز، 6.1 ریباند و 1.2 پاس گل در 34 بازی فصل 01-2000 و 11 امتیاز، 6.3 ریباند و 1.5 پاس گل در 32 بازی فصل 02-2001، او به همراه زوج خود یعنی توماشویچ راهی پامسا والنسیا، دیگر باشگاه مطرح اسپانیا شدند. سه فصل همکاری اوبرتو با والنسیا شامل میانگین‌های 12.8 امتیاز، 5.3 ریباند و دو پاس گل در 34 بازی فصل 03-2002، 11.6 امتیاز، 5.4 ریباند و 1.8 پاس گل در 34 بازی فصل 04-2003 و 14.2 امتیاز، 7.3 ریباند و 2.1 پاس گل در 30 بازی فصل 05-2004 می‌شد. او به قهرمانی ULEB دست یافته و فصول موفقی را با والنسیا پشت‌سر گذاشت. نمایش‌های درخشان اوبرتو در بسکتبال اسپانیا و المپیک باعث شد تا باشگاه سن آنتونیو اسپرز در سال 2005، حاضر به قراردادی به ارزش 7.5 میلیون دلار با او شود.

 

پس از ثبت میانگین 1.7 امتیاز، 2.1 ریباند و 0.5 پاس گل در 59 بازی فصل 06-2005، اوبرتو به همراه اسپرز به قهرمانی NBA در فصل 07-2006 رسید و در این فصل بسیار موفق، به میانگین‌های 4.4 امتیاز، 4.7 ریباند و 0.9 پاس گل در 79 بازی دست یافت. او دو فصل دیگر با اسپرز همکاری کرد و میانگین‌های 4.8 امتیاز، 5.2 ریباند و 1.2 پاس گل در 82 بازی فصل 08-2007 و 2.6 امتیاز، 2.6 ریباند و 1.1 پاس گل در 54 بازی فصل 09-2008 را ثبت کرد. در سال 2009، این بسکتبالیست به پیراهن شماره 21 باشگاه واشینگتون ویزاردز رسید و در یک فصل همکاری با جادوگرها، 1.5 امتیاز، 1.8 ریباند و 0.9 پاس گل را در 57 بازی، ثبت کرد. اوبرتو در سال 2010 به پورتلند تریل بلیزرز پیوست اما مشکلات قلبی و احساس سرگیجه در یکی از مسابقات NBA باعث شد تا عمر حضورش در این باشگاه، بیش از ثبت پنج بازی با میانگین‌های 1.4 امتیاز و ریباند نباشد. اگرچه اوبرتو در سال 2010، به دلیل همین مشکلات، از دنیای بسکتبال خداحافظی کرد اما بازگشتی کوتاه در سال 2013 با باشگاه سابقش یعنی آتناس آرژانتین، به این رشته ورزشی داشت. سبک بازی اوبرتو شامل هوش، کار تیمی، دفاع و پاس‌کاری موفق می‌شد و این بازیکن، خیلی در نمایش‌های فردی و تک‌نفره دیده نمی‌شد.

 

نخستین آزمون مهم اوبرتو با تیم ملی بسکتبال آرژانتین در المپیک 1996 آتلانتا رقم خورد که او به میانگین‌های 8.3 امتیاز، 3.6 ریباند و 1.3 پاس گل در هفت بازی آن رسید. سپس این بازیکن در جام جهانی 1998، ستاره آرژانتین بود و توانست تا در 9 بازی به میانگین‌های 12.9 امتیاز، 10.4 ریباند و 1.6 پاس گل دست یابد. در سه دوره بعدی حضور در جام‌های جهانی، اوبرتو به میانگین‌های 13.3 امتیاز، 5.6 ریباند و 2.2 پاس گل در 9 بازی جام جهانی 2002، 8.7 امتیاز، 5.8 ریباند و 1.6 پاس گل در 9 بازی جام جهانی 2006 و 8.4 امتیاز، 5.6 ریباند و 1.8 پاس گل در پنج بازی جام جهانی 2010 رسید. او در سال 2004، عضویت تیم رویایی آرژانتین در المپیک آتن را داشت و به همراه هم‌تیمی‌هایش به مدال طلای این آوردگاه دست یافت؛ این مهم با 8.7 امتیاز، چهار ریباند و 1.7 پاس گل از اوبرتو، کسب شد. اوبرتو در المپیک 2008 آتن، مدال برنز را به همراه نسل موفق آرژانتین، با میانگین‌های شش امتیاز، چهار ریباند و 1.7 پاس گل، به دست آورد. سایر افتخارات اوبرتو با تیم ملی بسکتبال آرژانتین، دو قهرمانی در فیبا آمریکاپ و یک قهرمانی در دایاموند بال و بازی‌های 1995 پان آمریکن بود. پس از بازنشستگی، اوبرتو وارد عرصه موسیقی شد و به همراه فدریکو کامریشس، گروه موسیقی «De Pitis» را به وجود آورد. انعطاف ذهنی اوبرتو به گونه‌ای بود که او به جز موسیقی به تولیدات برنامه‌های ورزشی در رادیو والنسیا، مستندها و تولیدات تلویزیونی، تفسیر مسابقات بسکتبال، حضور در بازی‌های کامپیوتری، مصاحبه با بزرگان بسکتبال و سپس ایجاد خط تولید نوشیدنی الکلی، مشغول باشد.

 

از سری خاطرات ورزشی