طرفداری- جامپیرو ونتورا تاکید میکند که برنامهای برای به میدان آوردن دنیله ده روسی در دیدار ایتالیا در برابر سوئد نداشته است.
سرمربی پیشین تیم ملی ایتالیا، جامپیرو ونتورا که با ناکامی در رساندن آتزوری به جام جهانی یک فاجعه ملی را رقم زد، از عملکردش دفاع میکند و میگوید اگر ایتالیا به جام جهانی میرفت، ماریو بالوتلی دعوت میشد. او در گفتوگوی خود با گاتزتا دلو اسپرت، گفت:
من بازی سوئد را مورد بررسی قرار دادم و بر اساس آن تصمیم گرفتم. بسیاری میگویند اگر اینسینیه وارد میدان میشد، همهچیز خوب پیش میرفت، اما من هیچگاه قصد بازی دادن به دنیله ده روسی را نداشتم اما او رفتاری انجام داد که همهچیز پتکها بر سر من زده شود. اگر به جام جهانی صعود میکردیم، بالوتلی بخشی از برنامهام بود و از او در دیدارهای دوستانه در برابر انگلستان و آرژانتین دعوت میکردم. اینکه ایتالیا در جام جهانی نیست یک ناراحتی بزرگ برای من است. میدانم این موضوع تا چه اندازه برای هواداران اهمیت دارد. برای من هم این موضوع بسیار مهم است. من در برابر دوربینها گریه نکردم، اما هر روز و هر شب این احساس سنگین را با خود دارم. در حال حاضر افسرده نیستم، اما تا سر حد جنون ناراحتم. مانند یک باد بهاری اخراج شدم و حالا منتظر بازگشت به فوتبال هستم. در این مدت دروغها و تهمتهای زیادی را شنیدم، از اینکه سیبل ناکامی تیم ملی ایتالیا شدهام، خستهام. من در فوتبال 35 سال سابقه کار دارم و تا قبل سه ماه پیش معلم فوتبال بودم، اما حالا به ونتورای بچهخوار تبدیل شدهام. این چیزها در فوتبال معمول است، اما روی من بیش از حد فشار وارد شده است.
ونتورا میگوید تا پیش از دیدار با اسپانیا، همهچیز برای ایتالیا ایدهآل بوده است و حالا حسرت میخورد که چرا زودتر استعفا نکرده است.
من 35 سال است که در فوتبالم و هیچگاه وارد جنبههای فریب افکار نشدهام. هیچگاه جزء سیستمی نبودهام و همیشه باور داشتهام که حضور داشتن مهمتر از نمایش است. اعتقادم این است که تولید و پرورش مهمتر از قول دادن است. من در ایتالیا یک پروژهای را شروع کردم که به خوبی پیش میرفت. زمانی که هدایت تیم ملی را بر عهده گرفتم، ایتالیا پیرترین ترکیب 50 سال گذشته را در اختیار داشت و با حضور من، 14 بازیکن برای اولینبار پیراهن تیم ملی را پوشیدند. اگر ما به جام جهانی صعود میکردیم، آنها عملکرد خوبی در جام جهانی به نمایش میگذاشتند و روسیه مقدمهای میشد برای یورو 2020 که ما در آن جام مدعی قهرمانی باشیم. اما باخت به اسپانیا همهچیز را خراب کرد.
ما درحالی به آن بازی رفتیم که هفت برد و دو تساوی داشتیم و هواداران هم از ما حمایت میکردند. اما پس از بازی، تخریبهای بیسابقهای آغاز شد. یک سلسه تخریب سازمانیافته که هیچگاه سابقه نداشت. بعد از باخت در برابر اسپانیا، من تبدیل تنها مقصر در تیم ملی شدم. تقصیر ونتورا بود. ونتورا توپ را به تیرک زد، ونتورا توپ را گل نکرد، ونتورا جام جهانی را از ایتالیا گرفت. پیش از بازی با اسپانیا من مغز متفکر ایتالیا بودم و پس از آن به کیسه بوکس تبدیل شدم. در این لحظه فقط میدانم که علیرغم همه اتفاقات دلبستگی شدیدی به آتزوری دارم. میتوانستیم به جام جهانی صعود کنیم اما نشد. حالا تنها حسرتم این است که ای کاش زودتر از هدایت تیم ملی کنارهگیری کرده بودم.