طرفداری- پس از دیدار جنجالی مسوت اوزیل، هافبک ترک تبار تیم ملی آلمان با رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه، رسانه های آلمان به شدت از این هافبک خلاق انتقاد کردند. اوزیل در توضیح این مسئله، پس از قسمت اول بیانیه خود، دومین قسمت از بیانیه توضیح دیدار با اردوغان را در توییتر خود منتشر کرد:
می دانم که فوتبالیستی هستم که در سه لیگ سخت دنیا بازی کرده ام و خوش شانس بوده ام که در سه لیگ بوندس لیگا، لالیگا و لیگ برتر از حمایت کامل هم تیمی ها و کادرفنی برخوردار بوده ام. همچنین در طول دوران فوتبالم یاد گرفته ام که چگونه با رسانه ها کنار بیایم. تعداد زیادی از مردم درباره عملکردم صحبت می کنند، بسیاری انتقاد می کنند و برخی دیگر تشویق. اگر روزنامه یا نشریه ای مشکلی در بازی من بیابد، آن را بدون هیچ مشکلی خواهم پذیرفت زیرا من یک فوتبالیست کامل نیستم و این موضوع به من کمک می کند تا سخت تر تمرین کنم و پیشرفت کنم. اما چیزی که نمی توانم بپذیرم، این است که نشریات آلمان مرا بابت دورگه بودن بارها سرزنش کردند و این تصویری ساده از یک جام جهانی بد برای کل تیم بود.
تعدادی از روزنامه ها، از عکس من با رییس جمهور اردوغان سو استفاده کردند تا با راه انداختن پروپاگاندا، این موضوع را سیاسی جلوه دهند. چرا آن ها از عکس و نام من به عنوان دلیل اصلی شکست تیم ملی آلمان در روسیه در تیترها و عکس های خود استفاده کردند؟ آن ها از عملکرد من و عملکرد تیم انتقاد نمی کنند بلکه آن ها به خاطر ترک تبار بودن و احترام من به کشوری که مرا تربیت کرده از من انتقاد دارند. این موضوع خط قرمز شخصی من را رد می کند که نباید این موضوع صورت می گرفت. روزنامه ها سعی کردند تا تمام ملت آلمان را در برابر من قرار دهند.
مسئله دیگری که مرا ناامید می کند، استانداردهای دوگانه رسانه هاست. لوتار ماتئوس (کاپیتان افتخاری تیم ملی آلمان) چند روز پیش با یکی از با یک رهبر سیاسی از کشوری دیگر دیدار کرد و رسانه ها تقریبا هیچ انتقادی از او انجام ندادند. علی رغم این که او در فدراسیون فوتبال آلمان نقش مهمی دارد اما با این حال هیچ کس از او توضیحی نخواست و همچنان به کارش ادامه داد. اگر رسانه ها احساس می کنند که من نباید در ترکیب آلمان در جام جهانی حضور می داشتند، پس قطعا باید کاپیتانی افتخاری آلمان از ماتئوس گرفته می شد؟ آیا ترک تبار بودنم، باعث می شود تا هدفی جذاب تر برای رسانه ها باشم؟
همیشه حس می کردم که حمایت در شراکت، در همه لحظات، چه در لحظات خوب و چه در اوقات سخت وجود دارد. اخیرا تصمیم گرفتم تا از مدرسه برگرفیلد در گلزن کرشن آلمان، جایی که در آن پرورش یافتم، با دو فرد خیر بازدید کنم و در آن جا روی یک پروژه یک ساله برای بچه های مهاجر، بچه های با خانواده فقیر و بچه هایی که می توانند فوتبال بازی کنند و روابط اجتماعی را در زندگی یاد بگیرند، سرمایه گذاری کنم. اما چند روز پیش از اجرای برنامه، آقایان به اصطلاح شریک مرا ترک کردند چون نمی خواستند در این زمان با من کار کنند. همچنین مدیران مدرسه به مدیر برنامه های من اطلاع دادند که نمی خواهند اکنون این جا باشم چون به خاطر عکس من با اردوغان، از رسانه ها می ترسیدند. این موضوع با تمام صداقت برای من دردناک است و حس کردم که آن ها در این لحظه مرا نمی خواهند و بی ارزش هستم.
علاوه بر این مسئله، یک شریک تجاری دیگر نیز با من قطع همکاری کرد چون آن ها اسپانسر فدراسیون فوتبال آلمان نیز بودند و از من خواسته بودند تا در عکس های تبلیغاتی جام جهانی شرکت کنم اما پس از عکس من با اردوغان تمام برنامه های تبلیغاتی را لغو کردند و برای آن ها دیگر فرد مناسبی نبودم. همه این مسائل عجیب است زیرا یک وزیر آلمان اعلام کرد که محصولات آن ها دارای قطعات غیرمجاز و نرم افزارهای غیرمعتبر است که مشتری را به خطر می اندازد و صدها هزار از این محصولات مرجوع شدند اما با این حال من باید مورد انتقاد قرار بگیرم و رفتارم را برای فدراسیون فوتبال آلمان توجیه کنم. در همین حین، کسی از اسپانسر فدراسیون آلمان توضیح رسمی و عمومی نخواست. چرا؟ آیا این موضوع بدتر از عکس گرفتن من با اردوغان، رییس جمهور کشور خانواده ام است؟ فدراسیون فوتبال آلمان درباره این موضوعات چه توضیحی دارد؟
همان طور که گفتم، شرکا باید در همه حال حامی یکدیگر باشند. اسپانسرهایی همانند آدیداس، بیتز و بیگ شو بسیار وفادار بودند و در این شرایط با من کار کردند. آن ها کاری به مزخرفات رسانه های آلمانی نداشتند و به شیوه ای حرفه ای در پروژه ها با من کار کردند. در طول جام جهانی با شرکت بیگ شو کار کردم و آن ها در روسیه به جراحی 23 کودکی که زندگی را به آن ها بخشید، کمک کردند و من این کار را در برزیل و آفریقای جنوبی نیز انجام داده ام. این موضوع مهم ترین کاری است که می توانم به عنوان یک فوتبالیست انجام دهم و این در حالی است که روزنامه ها و رسانه ها از چنین چیزهایی مطلع نیستند. برای آن ها هو شدن من و عکس گرفتن با اردوغان مهم تر از جراحی کودکان بیمار است.