طرفداری | محمدرضا آزادی در دیدار استقلال مقابل استقلال خوزستان، پس از سه ماه به ترکیب اصلی استقلال برگشت، اما باز هم ناموفق بود. از آخرین باری که این مهاجم آذربایجانی برای استقلال گل زد، دقیقاً ۳۴۵ روز گذشته است؛ دوره‌ای که فرصت‌های متعددی برای احیای فرم و بازگشت به روند گلزنی داشته اما نتوانسته گامی به جلو بردارد.

طی این مدت، آزادی مجموعاً در ۲۳ بازی برای استقلال به میدان رفته اما خروجی او برای تیمش، صفر بوده و تنها ناکامی‌ها و اشتباهات مداوم در تصمیم‌گیری‌ها و گلزنی به چشم می‌خورد. مهاجمی که برای یک باشگاه بزرگ مانند استقلال بازی می‌کند، باید بتواند حتی در فرصت‌های محدود اثرگذار باشد، اما آزادی در تمامی این بازی‌ها حتی یک گل و یا پاس گل به ثبت نرسانده است.

نوع دویدن‌ها، زبان بدن، کنترل توپ و ضربه آخر او، طی این مدت نه تنها تغییری نکرده بلکه حتی به یک الگوی ثابت ناکامی تبدیل شده است. این عملکرد تکراری، باعث شده هواداران و حتی کادر فنی، انتظاری از رقم زدن یک صحنه اثرگذار از سوی محمدرضا آزادی نداشته باشند؛ وضعیت بحرانی‌ای که دیگر قابل توجیه با هیچ بهانه‌ای نیست.

محمدرضا آزادی - استقلال - لیگ برتر - فوتبال ایران

در طول این ۳۴۵ روز، جهان فوتبال و جهان اطراف ما پر از رویدادهای مهم بوده است؛ پاری سن ژرمن برای اولین بار به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا رسید، ایران با اسرائیل و آمریکا وارد جنگ شد، تایلند و کامبوج درگیری مرزی را تجربه کردند، هند و پاکستان دوباره با هم جنگیدند، چلسی به اولین قهرمان جام جهانی باشگاه‌ها تبدیل شد، اسرائیل و حماس به آتش‌بس توافق کردند، پاپ فرانسیس درگذشت و پاپ لئون چهاردهم به عنوان رهبر کاتولیک‌ها انتخاب شد، دیوگو ژوتا، وینگر پرتغالی لیورپول در سانحه رانندگی درگذشت، عثمان دمبله برنده توپ طلا شد، نیروهای آمریکایی، نیکولاس مادورو را در ونزوئلا بازداشت کردند، ایران مجددا شاهد ناآرامی‌ها و قطعی اینترنت بود و هزاران اتفاق و تغییر کوچک و بزرگ دیگر؛ اما در میان این طوفان از وقایع غیرمنتظره، تنها چیزی که هیچ‌گاه غافلگیرمان نکرد، ناکامی همیشگی محمدرضا آزادی در گلزنی بود.

در پایان، محمدرضا آزادی همچنان نمونه‌ای از مهاجمی است که نه فقط گل نمی‌زند، بلکه در جنبه‌های پایه‌ای بازی هم کمبود دارد؛ از کنترل توپ و تصمیم‌گیری در لحظات حساس که به آن اشاره شد تا دوئل‌های زمینی و هوایی و حتی حفظ موقعیت در هجومی‌ترین نقاط زمین، همه چیز در عملکرد او الگوی تکرارشونده‌ای دارد.

هرچقدر جهان فوتبال و اتفاقات پیرامونش تغییر کرده، محمدرضا آزادی همان مهاجم کم‌اثر و ناتوانی باقی مانده که نه می‌تواند بازی‌سازی کند، نه در ضربه آخر قابل اعتماد باشد و نه هیچ شاخصی از پیشرفت در عملکردش دیده می‌شود؛ وضعیتی که البته واکنش نشان دادن به آن از سوی کادرفنی و مدیریتی استقلال با توجه به بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی این تیم، احتمالا در آینده نزدیک رقم نخورد.

آخرین گل محمدرضا آزادی با پیراهن استقلال؛ گل به خودی مقابل گل گهر!