طرفداری- پابلو دنیل اسوالدو خیلی زود از دنیای فوتبال خداحافظی کرد تا در موسیقی، به فعالیت مورد علاقه اش بپردازد. او بارها از محدودیت ها و عدم آزادی فوتبالیست ها گلایه کرد و سرانجام به همین دلیل تصمیم گرفت راهش را از دنیای توپ گرد جدا کند.
اسوالدو در مصاحبه ای با مارکا در مورد دلایل وداعش با فوتبال گفت:
کریستیانو رونالدو دوست دارد به خانه برود و 150 پرس سینه بزند اما من ترجیح می دهم به خانه بروم و خودم را برای باربیکیو و کباب آماده کنم. فوتبال به من کمک کرد به خانواده ام رسیدگی کنم و پولدار شوم تا دیگر نیازی به کار کردن نداشته باشم. به من کمک کرد تا سفرهای زیادی داشته باشم و با مکان ها و مردم مختلف آشنا بشوم. در عین حال که زندگی ام را تغییر داد و متحول کرد اما آزادی ام را گرفت. نمی توانم آزادی ام را نادیده بگیرم. البته هنوز عاشق فوتبال هستم و نمی توانم این موضوع را انکار کنم.
عادت داشتم که در کمپ تمرینی سیگار بکشم. مثلا در تیم ملی ایتالیا این کار را می کردم و مربی هم از من درخواست فندک می کرد! در عوض وقتی در بوکا جونیورز بازی می کردم، زمانیکه سرمربی مرا در حال سیگار کشیدن دید عصبانی شد و اخراجم کرد. دیروز با دوستانم مشغول فوتبال بازی کردن بودم و حس کردن دارم می میرم! حالا هر فعالیت سنگینی به من آسیب می زند.
آیا دوست داشتم جای مسی باشم؟ اصلا؛ البته انکار نمی کنم دوست داشتم مثل او بازی کنم اما مسی عملا زندگی نمی کند. وی در زندانی طلایی مشغول به زندگی است. مسی نمی تواند به هرجایی که دلش می خواهد برود و به راحتی نوشیدنی مصرف کند. شاید چنین چیزی اصلا برای او مهم نیست اما برای من بسیار اهمیت دارد.
تصویر کنید یک نفر بهترین و بزرگترین تلویزیون دنیا را بخرد اما هیچ وقت در اتاقش نباشد که بتواند از آن استفاده کند. یا مثلا شاید مسی یک فراری آخرین مدل داشته باشد اما وقتی خانه اش فقط 15 دقیقه از کمپ تمرینی بارسلونا فاصله دارد، داشتن این اتومبیل چه لذتی دارد؟