دانلود فیلم سینمایی سوختن (burning 2018)

Burning «سوختن»، آخرین ساخته‌ی «لی چانگ دونگ»، شاعر سینمای کره‌ی جنوبی است که پس از هشت سال وقفه، دست به ساخت یک شاهکار اقتباسی زده است. در این مطلب ابتدا به تفسیری مختصر از ساخته‌های لی چانگ دونگ می‌پردازیم و سپس آخرین ساخته او یعنی Burning «سوختن» را نقد می‌کنیم. سینمای چانگ، سینمای آدم‌های دورافتاده است. سینمای چانگ سینمای آدم‌های غیر طبیعی است که دلیل غیر طبیعی بودنشان از دید دیگر افراد جامعه این است که جور دیگری به جهان اطرافشان می‌نگرند. مانند شعر که در ساده‌ترین تعریفش جور دیگر دیدن است. آنها پرسش‌های عمیق‌تری دارند، ساده از کنار اتفاق‌ها و پدیده‌‌های اطرافشان نمی‌گذرند و برای اغنا شدنشان در این مسیر گاهی طغیان هم می‌کنند.

IMDB : 7.7

8/10 : سلام سینما

95% Rotten Tomatoes

90% Metacritic

به سراغ فیلم سوختن برویم. فیلم، اقتباسی از داستان کوتاه هاروکی موراکامی با عنوان «انبار سوزان» است. وقتی داستان موراکامی را می‌خوانیم متوجه فضای رازآلود و مردد میان خیال و واقعیت آن می‌شویم که کاملا بستری متناسب با فضای فکری لی چانگ دونگ دارد. چانگ ضمن وفادار بودن به اتمسفر معمایی حاکم بر داستان، برداشت آزادانه‌ی خود را داشته است. بدین معنا که چانگ داستان را در نقطه‌ای از فیلم تمام می‌کند و سپس برداشت خود را ادامه می‌دهد. دوربین، جونگ سو، کارگری فصلی را در ابتدای فیلم دنبال می‌کند که بر خلاف جهت سایر عابرین حرکت می‌کند و حس بیگانه بودن شخصیت با جامعه‌ در این فیلم چانگ هم از ابتدا تداعی می‌شود. او به طرزی اتفاقی و عجیب با «هه می»، همسایه‌ی دوران کودکی‌اش آشنا می‌شود که جرقه‌های اولیه‌ی شخصیت پردازی آن دو زده می‌شود. «هه می» در کافه اعلام می‌کند که به زودی به آفریقا سفر می‌کند و از دیالوگ‌هایش دو مسئله مهم فیلم را می‌توان دریافت. اول این که او به پانتومیم علاقه دارد و دلیلش این است که هرچیز را که بخواهد می‌تواند تجسم کند و داشته باشد. استفاده از پانتومیم به عنوان المانی که مرز خیال و واقعیت را به بازی می‌گیرد و به نوعی قرار داد فیلم نیز است در ادامه‌ی مسیر هم دنبال می‌شود.

داستان موراکامی هم همین موضوع را در دل سطرهایی که درباره پوست کندن نارنگی توصیف شده بود دنبال می‌کرد. مسئله دوم که منحصرا مربوط به فیلم است جایی است که «هه می» آدم‌ها را به دو دسته هانگر (گرسنه) بزرگ و هانگر کوچک دسته بندی می‌کند. هانگر کوچک استعاره از آدم‌هایی است که صرفا در پی رفع نیاز‌های طبیعی زندگی خود هستند و هانگر بزرگ کسانی هستند که به دنبال پرسش‌های عمیقی همچون معنای هستی می‌گردند. این سوال زمینه ساز این موضوع می‌شود که به راستی جونگ سو هانگر بزرگ است یا هانگر کوچک؟ در مقدمه‌ی مطلبم به این موضوع اشاره کردم که آدم‌های سینمای چانگ درگیری‌های عمیقی دارند که برای پاسخ به آنها حتی به مرز جنون و طغیان می‌رسند. وقتی که جونگ سو برای نگهداری گربه‌ی «هه می» (که المانی است از جنس همان پانتومیم) به خانه‌اش می‌آید، مقدمه چینی‌های اولیه برای تبدیل شدن او به یک هانگر بزرگ فراهم می‌شود. او قبل از «هه می» به نظر می‌رسد تجربه عاشقانه‌ای نداشته است اما آشنایی‌اش با او به همراه موسیقی رازآلود و در عین حال ساده‌ای که اولین بار پس از ملاقات با «هه می» در خانه‌اش روی فیلم شنیده می‌شود، قرار است او را به مسیر عمیق‌تری ببرد. زومجی

دانلود فیلم با کیفیت: 720 - 480 - زیرنویس فارسی

پیش تر: