Ehsan -Culéدقیقا حرف تو و خیلیا به این دلیله که ایران استثنائا توی این دوره تاریخیش تحلیلگرهای سیاسی نخبه و افراد قدرتمند مستقل نداره و در جریان هر اعتراضی و جنبشی کسی وجود نداره که مردم ازش خط بگیرن و چشم بسته حرکت نکنن. بعد یه آدم مهعمولی مثه من مجبوره روزنامه ها و مجلات خارجی مثل Time و Rolling Stone و New Yorker و ... رو با هزار زحمت و محدودیت بخونم :/ تنها مجله هایی که از ایران ارزش خوندن دارن یکی دانستنیهای همشهری هست و دیگری کرگدن به عنوان یه مجله ی تا حدودی مستقل
