اختصاصی طرفداری- یک چیپ بیجا برابر ماشین سازی که خامهای تلخ برای کیک قهرمانی سوپرجام بود. حالا پرسپولیسیها به صدر جدولی فکر میکنند که در دو قدمی صدایشان میزد و آنها نتوانستند بشنوند. یک سری چیزها خیلی دیر فراموش میشوند. مثل قضیه خیریت طارمی که حتی در جام جهانی بیخ گردنش را گرفته بود و ول نمیکرد. حالا این بخت بد به علیپور چشمک زده و این یکی هم قطعاً به این زودیها خداحافظی نخواهد کرد.
چهرههای پژمرده و دست به سینهای که ایستادهاند تا اسمشان برای اهدای جام قرائت شود. این معجزه چیپ است که مراسم قهرمانی سوپرجام را شبیه به صفهای مدرسه میکند. بچههای سر به زیری که یک به یک میروند و یک لبخند تصنعی به هواداران میزنند. انگار فراموش کرده بودند که برای آن جام چه مشقتی را برابر سپاهان و سایر مدعیان به جان خریدند. در علم پزشکی به این اتفاق میگویند فراموشی مقطعی که غالباً به دلیل ضربات مهلک به مغز رخ میدهد. پس به پرسپولیسیها حق هم بدهید؛ چه ضربهای مهلکتر از آن چیپ کذایی سراغ دارید؟
حالا میماند و یک دو راهی سخت برای هواداران پرسپولیس؛ از طرفی پای یک چیپ و تبعات تلخ آن در میان است و از طرفی علیپوری که احتمالاً با فروریختنش، جای خود را به جونیور براندائویی میدهد که مصیبتش برای هوادران پرسپولیس کم از آن پنالتی کذایی نیست. به این موارد نابودی خاطرات خوب دو طرف را هم اضافه کنید تا به عمق این اشتباهات متقابل طرفین پی ببرد. علیپور یک گل را سوزاند و طرفداران دارند استعدادی را میسوزانند که روزگاری آقای گلشان بود.