هر آدمی درون خود کوزه ای دارد
که با عقاید، باورها و دانشی که از محیط اطرافش می گیرد، پر می شود! برای انسان های متعصب این کوزه اگر روزی پر شود ، یاد گرفتن آدمی تمام می شود ، نه که نتواند ، دیگر نمیخواهد چیز بیشتری یاد بگیرد!
پس تفکّر را کنار می گذارد و با تعصّب از کوزۀ باورهایش دفاع می کند و حتّی برای آن می میرد.
امّا آدم غیر متعصّب تا لحظۀ مرگ در حال پر کردن کوزه و صدها بار محتوای آن را تغییر داده است و به سوی تعالی در حال حرکت است.
اگر ما مدّتی است که تغییرات را درک نمی کنیم ، بدانیم که این مدّت فکر نکرده ایم،در حال پرورش یک لجنزار در درون خود هستیم !