فکر کنید نه راه پس دارید نه راه پیش
نه میتونی تمرکز کنی تا هدفت رو پیدا کنی نه جراتش رو داری رها کنی روزمره گی هات رو تا واقعیت ها رو ببینی .
شده اینقدر از خودتون خسته بشید فقط خودت بشینی به خودت بگی اخه تو چرا به اینجا رسیدی؟
شده اصلا بعضی سالها از زندگیتون رو یادتون نیاد؟ مثلا ۱۸ تا ۲۲ سالگیتون رو؟ یا ۲۲ تا ۲۴ سالگیتون رو؟
شده یه لحظه اینقدر غم داشته باشی دیوونه بشی یک ساعت بعد هیچ حسی نداشته باشی؟ بی دلیل ها یعنی فقط با فکر و خیال کردن .
حتی دیگه حوصله نوشتن و سیاه کردن کاغذ رو هم ندارم قبلا حال و حوصله داشتم الان نه ...