بهار دلکش یکی از تصنیفهای زیبا و دلنشین ایرانی است که در آواز ابوعطا، گوشهٔ حجاز اجرا شدهاست. این تصنیف قدیمی و ماندگار را اساتید مختلفی چون استاد عبدالله دامی،محمدرضا شجریان، علیرضا قربانی، رشید بهبودف، عارف،شکیلا، وحید تاج، سالار عقیلی، دریا دادور، و محمد معتمدی اجرا کردهاند.
اختلاف بر سر سازنده این تصنیف
- ابداع تصنیف بهار دلکش بهجز درویشخان به عارف قزوینی نیز منسوب شده است.
- روحالله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایران از این تصنیف به عنوان یکی از آثار درویشخان یاد کرده است.
- مجله موسیقی شماره ۱۷، آلبوم ترانههای ایرانی، کتاب آهنگهای اصیل ایرانی، و مجموعه آثار درویشخان، آهنگ را از درویشخان میداند.
- مجلهٔ موسیقی شماره ۲۰ و آلبوم عشق داند (از آثار لطفی و شجریان) آن را به عارف منسوب میکند. جالب این که لطفی و شجریان در اجرای که در سال ۱۳۵۴ در تلویزیون ملی ایران داشتند این تصنیف را به نام درویش خوانده و نواخته بودند.
- ارشد تهماسبی در کتاب تصانیف عارف، ذکری از این آهنگ به میان نیاورده ولی در کتاب مجموعهٔ آثار درویشخان، نُت و شعر آن را آورده است. فرامرز پایور هم در کتاب ردیف آوازی و تصنیفهای قدیمی دوامی مینویسد: «آهنگ از درویشخان و شعر از ملکالشعرای بهار است که در مجلس شورای ملی به نفع حریقزدگان شهر آمل، تخصیص داده شده و در سال ۱۲۹۴ خورشیدی خوانده و اجرا شده است. بندهای دیگر این تصنیف در دیوان عارف آمده است.»
بند اول این تصنیف قدیمی و ماندگار
بهار دلکش رسید و دل بهجا نباشد از آنکه دلبر دمی به فکر ما نباشد در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن که جنگ و کین با من حزین روا نباشد صبحدم بلبل، بر درخت گل، بهخنده میگفت نازنینان را، مهجبینان را، وفا نباشد…
