طرفداری- همه داستان آندره آ بارتزالی در یوونتوس را می‌دانیم؛ او توانست در یوونتوس، بهترین فرم دوران فوتبالش را به نمایش بگذارد، همراه با بونوچی و کیه لینی، مثلث مستحکم BBC را تشکیل دهد و البته به هشت قهرمانی متوالی اسکودتو برسد اما قبل از یوونتوس، بارتزالی دورانی پرفراز و نشیب را در بوندس‌لیگا سپری کرد که به مرور آن می‌پردازیم.

وولفسبورگ، شهری رویایی نیست اما شهری است که رویاها در آن محقق شدند، آندره آ بارتزالی این را بهتر از هر کسی می‌داند. دو سال پس از قهرمانی در جام جهانی 2006 با تیم ملی ایتالیا، آندره آ بارتزالی تصمیم به ترک پالرمو گرفت و در انتقالی 14 میلیون یورویی به وولفسبورگ آلمان پیوست. این در حالی بود که فیورنتینا می‌خواست مدافع ایتالیایی را خریداری کند اما بارتزالی، تصمیم گرفت ریسک کند و با حضور در بوندس‌لیگا، برای قهرمانی مبارزه کند. با این حال حضور در فوتبال آلمان برای این مدافع ایتالیایی آسان نبود. علاوه بر تاکتیک‌ها و تمرین‌های متفاوت، فلیکس ماگات سرمربی وقت وولفسبورگ، بارتزالی را مجبور کرد تا وزنش را کم کند. در صورت کم‌کاری و تنبلی، جریمه سختی در انتظار بارتزالی می‌بود. در صورت راضی نکردن ماگات، بارتزالی باید الکساندر مادلونگ، هم‌تیمی 193 سانتی‌متری و 90 کیلوگرمی خود را به دوش می‌کشید. این یعنی بارتزالی نمی‌توانست به در رفتن از زیر کار حتی فکر کند. خودش در این خصوص گفته:

حضور در آلمان، زندگی مرا تغییر داد. به فلیکس ماگات مدیونم چون او از نظر ذهنیتی چیزهای زیادی به من آموخت.

تمرینات طاقت‌فرسای ماگات جواب داد. بارتزالی حتی یک بازی را هم در فصل 09-2008 بوندس‌لیگا از دست نداد و بدون حتی یک بازی مصدومیت یا محرومیت، در هر 34 بازی فصل به میدان رفت. جایگاه بارتزالی در خط دفاعی وولفسبورگ تضمین شده بود و الکساندر مادلونگ، ریکاردو کوستا و کریستین زاکاردوی ایتالیایی به تناوب در کنار او بازی می‌کردند. فقط مارسل شفر، مدافع چپ وولفسبورگ در آن فصل تعداد دقایق بیشتری نسبت به بارتزالی بازی کرد و حتی ادین ژکو و گرافیته، زوج رویایی خط حمله وولفسبورگ در آن فصل، تعداد بازی کم‌تری داشتند. پیروزی 5-1 برابر بایرن مونیخ یورگن کلینزمن، گل سرسبد نمایش‌های وولفسبورگ در آن فصل بود و در همان فصل توانستند برای اولین و آخرین بار قهرمان بوندس لیگا شوند.

کریستین زاکاردو-آندره آ بارتزالی

بارتزالی با وجود موفقیت تاریخی با وولفسبورگ و قهرمانی بوندس لیگا، نتوانست توجه مارچلو لیپی را برای حضور در تیم ملی ایتالیا جلب کند چون وولفسبورگ در فصل بعد هشتم شد. مارچلو لیپی برای جام جهانی 2010 برنامه‌ای برای دعوت از بازیکنان خارج از سری آ نداشت و وی از لیست آتزوری برای جام جهانی 2010 خط خورد. این مسئله باعث شد بارتزالی برای بازگشت به سری آ و پس گرفتن جایگاهش در تیم ملی ایتالیا مصمم شود. وولفسبورگ نیز در سال 2010 با جذب سیمون کیائر و آرنه فردریش، تصمیم گرفت در خط دفاعی خود تغییراتی ایجاد کند. بارتزالی نیز درخواست خروج داد اما به سبب مصدومیت‌ها این انتقال به ژانویه موکول شد. در یک ژانویه 2011، بارتزالی با 300 هزار یورو به یوونتوس پیوست. باقی ماجرا را هم می‌دانیم: هشت قهرمانی اسکودتو، دو نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و یک نایب قهرمانی جام ملت‌های اروپا. بارتزالی که حالا از اساطیر و بازیکنان محبوب تاریخ یوونتوس است، به عنوان یکی از دستیاران مائوریتزیو ساری در باشگاه یوونتوس مشغول کار است.