## تاریخچه مشترک اما مسیرهای جدا

 هر دو ورزش ریشه در یک بازی قدیمی دارند که در قرن نوزدهم در بریتانیا رواج داشت، اما مسیرهای جداگانه‌ای را طی کردند . والتر کمپ، که او را «پدر فوتبال آمریکایی» می‌نامند، در واقع خود یک بازیکن راگبی در دانشگاه ییل بود که بسیاری از قوانین مدرن این ورزش را در اواخر دهه ۱۸۰۰ وضع کرد . از آن زمان، این دو رشته هرکدام هویت منحصربه‌فرد خود را پیدا کردند.

## تجهیزات: زره جنگی در برابر لباس ساده

-   **فوتبال آمریکایی**: بازیکنان باید از کلاه‌خودهای سخت با محافظ صورت، پدهای شانه، سینه‌پوش، محافظ گردن و محافظ ران استفاده کنند . این تجهیزات که گاهی به آن‌ها «زره‌های جنگی» می‌گویند، به‌قدری سنگین و حجیم هستند که حتی درون کلاه‌خود از هدفون بی‌سیم برای ارتباط بازیکنان با مربی استفاده می‌شود . هدف اصلی این تجهیزات، محافظت در برابر برخوردهای بسیار شدید و انفجاری است .

-   **راگبی**: در نقطه مقابل، بازیکنان راگبی تنها از حداقل محافظ استفاده می‌کنند. معمولاً فقط یک محافظ دندان (گام‌شیلد) اجباری است و برخی بازیکنان ممکن است از کلاه‌خودهای نرم (اسکرام کپ) و پدهای نازک شانه استفاده کنند . 

## قوانین بازی: جریان مداوم در برابر حملات برنامه‌ریزی‌شده

-   **تعداد بازیکنان**: در راگبی، هر تیم ۱۵ بازیکن در زمین دارد، درحالی‌که در فوتبال آمریکایی این تعداد ۱۱ نفر است .

-   **زمان بازی**: یک بازی راگبی ۸۰ دقیقه است (دو نیمه ۴۰ دقیقه‌ای) و ساعت بازی به‌ندرت متوقف می‌شود. فوتبال آمریکایی ۶۰ دقیقه است (چهار کوارتر ۱۵ دقیقه‌ای)، اما به دلیل توقف‌های مکرر، یک بازی معمولی می‌تواند ساعت‌ها به طول بینجامد .

-   **قانون پاس**: مهم‌ترین تفاوت در پاس دادن است. در راگبی، پاس دادن توپ به جلو با دست کاملاً ممنوع است و توپ فقط می‌تواند به عقب یا به پهلو پاس داده شود . در فوتبال آمریکایی، در هر «داون» (Play) تیم می‌تواند یک پاس به جلو بدهد . این قانون ساده، باعث می‌شود بازی در راگبی روان‌تر و پیوسته‌تر باشد، درحالی‌که فوتبال آمریکایی به مجموعه‌ای از حملات کوتاه و ازپیش‌طراحی‌شده تبدیل می‌شود .

-   **توقف بازی**: در فوتبال آمریکایی، به‌محض اینکه توپ‌گیرنده به زمین برخورد کند یا پاس کامل نشود، بازی متوقف می‌شود و تیم‌ها فرصت دارند تاکتیک جدیدی را طراحی کنند . در راگبی، پس از یک تکل، بازیکن باید توپ را رها کند و بازیکنان هر دو تیم می‌توانند برای تصاحب توپ با هم درگیر شوند (تشکیل «راک» یا «مائول») و بازی ادامه می‌یابد . 

-   **تکل و برخورد**: در راگبی، تنها بازیکنی که توپ را در دست دارد، هدف تکل قرار می‌گیرد . اما در فوتبال آمریکایی، هر بازیکن حریف را می‌توان بلوکه یا تکل کرد، فارغ از اینکه توپ را دارد یا نه . 

-   **داون‌ها (اولین داون)**: شاید یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های فوتبال آمریکایی، سیستم «داون» باشد. تیم حمله‌کننده چهار فرصت (داون) دارد تا توپ را حداقل ۱۰ یارد جلو ببرد در راگبی چنین سیستمی وجود ندارد.

## نحوه امتیازگیری

هر دو ورزش روش‌های مشابهی برای امتیازگیری دارند، اما با مقادیر متفاوت:

روش امتیاز گیری فوتبال امریکایی راگبی
ثبت در مطقه نهاییتوپ از خط دروازه عبور کند _ 6 امتیاز ( تاچ داون )توپ بر روی زمین در منطقه دروازه قرار گیرد _ 5 امتیاز (ترای)
امتیاز اضافی پس از ان 1 یا 2 امتیاز ( با شوت یا حمل توپ )2 امتیاز ( با شوت از روی زمین )
ضربه از روی زمین 3 امتیاز 3 امتیاز  _ در جریان بازی
ضربه پنالتیمعادل ندارد 3 امتیاز