#آنالیز
چلسی همین حالا هم یکی از مقاومترین خطوط میانی لیگ برتر مقابل پرس را در اختیار دارد. اما مشکل اینجاست که بخش زیادی از امنیت خط میانی تیم، بیش از حد به مویسس کایسدو و تواناییاش برای انجام همهکار وابسته است.
اینجاست که لامین کامارا میتونه گزینه جذابی باشه. این هافبک سنگالی در دریافت توپ زیر فشار فوقالعاده است، با پاهای سریعش از فضاهای شلوغ و تنگ خارج میشود و با پاسهای ساده و هوشمندانه، جریان مالکیت توپ را حفظ میکند. او نه یک رجیستا است و نه پاسورِ ریسکی و نمایشی، اما چیزی در اختیار چلسی میگذارد که شاید حتی مهمتر باشد: کنترل بازی تحت فشار.
در سیستم 3.4.2.1، زوج کایسدو و کامارا در پست هافبکهای دوگانه میتواند به ژابی آلونسو دو هافبکی بدهد که توانایی جابهجایی و تقسیم وظایف را داشته باشند. یکی میتواند برای پرس جلو برود، دیگری فضای پشت سرش را پوشش دهد. این میتواند چلسی را منعطفتر، باثباتتر و بسیار کمتر وابسته به کایسدو کند.