طرفداری - تیم فوتبال پرسپولیس پس از ماهها تعطیلی فوتبال و در نتیجه دوری پرسپولیس از میادین شب گذشته موفق شد با سه گل پیکان را شکست دهد اما طی 48 ساعت گذشته حواشی عجیب و غریبی برای باشگاه ایجاد شد که اصلاً نباید به وجود میآمد. حاشیههایی که نتیجه فعالیتهای کارگزار و نحوه ورود آن به مسایل بود. از به راه افتادن یک هشتگ عجیب و غریب تا مطرح شدن کسوراتی که در پرداخت رخ داد.
طی تمام ۴۸ ساعت اخیر، هواداران پرسپولیس و برخی خبرنگاران حوزه این تیم، حاشیهها و البته واکنش هایی را از مسئولان باشگاه دیدند که در نوع خود جالب بود. به گونه ای که در آستانه بازی پرسپولیس و پیکان شاهد اطلاعیه ها، بیانیه ها و جوابیه ها بودیم.
موضوع زمانی جالب می شود که پاسخهایی ارائه شد که کاملا غیرمنطقی بود و سوالات یا بهتر بگوئیم ابهامات جدیدی را مطرح کرد. وقتی شرکت آتیه دادهپرداز و معاونان باشگاه، بیپروا در گل به خودی آشکار، عنوان میکنند؛ آن شرکت را کارفرمای پرسپولیس میدانند، شاید آسانتر بتوان به موضوع پرداخت. به هرحال فشار وارده از سوی رسانهها و جامعه هواداران بر سر این موضوع که چرا سهمی از درآمد پرسپولیس کسر شد، باعث این پاسخهای نسنجیده شده است.
بند عجیب در قرارداد پرسپولیس و آتیه داده پرداز
داستان از این قرار است که شرکت آتیه در واقع با کسر ۵۸ درصد از آخرین پرداختی که باید مبلغ ۵میلیارد تومان میبود اقدام به کسر ۱۶ و ۶۷صدم درصد از سه پرداختهای خود به ارزش ناخالص ۱۷میلیارد تومان کرده است که این هم با عنوان بیمه تامین اجتماعی و طبق تبصره۵ از بند۲ ماده۵ قرارداد فیمابین دو شرکت بوده است. در این میان واکنش به خبر کسورات توسط رضا یلوه، معاون اقتصادی باشگاه در حد شاهکار بود! و این نگرانی را ایجاد کرد که با توجه به این که تمام امکانهای اقتصادی و پولساز باشگاه به کارگزار واگذارشده است مبادا بخش اقتصادی همتغییر کارکرد داده و به دفتر حافظ منافع کارگزار تبدیل شده باشد؟ قطعا در جریان قرار دارید که یلوه در پست اینستاگرامی خود، اعلام کرد درصدد هستند با ارائه مستندات به سازمان بیمه تامین اجتماعی ثابت کنند که پرسپولیس شامل بیمه این قرارداد نمیشود و در صورت موفقیت، کسورات انجامشده به باشگاه برمیگردد و بعد هم منتقدان را شماتت کردند که از سر بیاطلاعی، چنان هجمهای به راه انداختهاند! یلوه در حالی این ادعا را مطرح کرده و منتقدان را مورد شماتت قرار داده که این قرارداد، یک قرارداد شراکتی است و اصلاً پیمانکاری و مقاطعهکاری نیست که شامل ۵ درصد کسورات به عبارتی و ۱۶ و ۶۷صدم درصد کسورات بهعبارتیدیگر شود. آن هم در حالی که چنین کسوراتی در سرفصل اجرای ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی انجام شده! در ادامه مدیر روابط عمومی شرکت آتیه نیز در توضیحاتی که داشته بهصراحت به این مادهقانونی اشاره میکند و تاکید داشت که کسورات به پرسپولیس برمیگردد! ولی موضوع این است که وقتی آگاه باشید در این ماده از قانون چه آمده و معنای آن کنار تبصره ماده ۵-۲-۵ چیست که تاکید دارد "هر پرداخت کارگزار پس از کسورات بیمه و مالیات انجام میشود"، نه تنها صحبت های روابط عمومی آتیه پرداز خوشحال کننده نیست بلکه این حس را به هر هوادار عاشق پرسپولیسی می دهد که پذیرش آن از سوی باشگاه مایه خجالت است. به معنای دیگر انتقاد اصلی نه به کارگزار که به پذیرندگان این ماده در قرارداد مربوط میشود. مدیرانی چون انصاری فرد و البته رسول پناه که حاضر به پذیرش این شرط عجیب و غریب شدند.
مگر آتیه کارفرما است که پول مقاطعه کار را نگه میدارد؟
یک بار دیگر بخشی از ماده ۳۸ قانون تامین اجتماعی را مرور می کنیم. در بخشی از این ماده قانونی آمده: " در مواردی که انجام کار بطور مقاطعه به اشخاص حقیقی یا حقوقی واگذار میشود کارفرما باید در قراردادی که منعقد می کند مقاطعه کار را متعهد سازد که کارکنان خود و همچنین کارکنان مقاطعه کاران فرعی را نزد سازمان تامین اجتماعی بیمه کند و کل حق بیمه را به ترتیب مقرر در ماده ۲۸ قانون تامین اجتماعی بپردازد . پرداخت ۵ درصد بهای کل کار مقاطعه از طرف کارفرما موکول به ارائه مفاصا حساب از طرف سازمان خواهد بود." حال سوال این است که پذیرش بند مذکور در قرارداد حراج اعتبار باشگاه نیست؟ وقتی قرارداد همکاری فعلی یک قرارداد مقاطعهکاری نیست، روی چه حسابی بند مربوطه در قرارداد آمد و به تائید رسید و امضاء شد؟ چه هدفی در میان بوده؟ کسی می تواند جواب این سوال را بدهد؟
"پرداخت ۵ درصد بهای کل کار مقاطعه از طرف کارفرما موکول به ارائه مفاصا حساب از طرف سازمان خواهد بود." این هم یک بند دیگر است و این حق را به هر منتقدی می دهد که بپرسد شرکت آتیه روی چه حسابی، کارفرمای پرسپولیس تلقی شده است؟ مدیران وقت روی چه حسابی پرسپولیس را مقاطعه کار و کارگر و دستمزد بگیر کارگزار دانستهاند؟ کدام طرف برای کدام طرف کار میکند و چه کسی باید به چه کسی جواب پس بدهد؟ واقعا چرا کسی به این سوال جواب نمی دهد که کارگزارها چون پول در می آروند، ولینعمت باشگاهها و پرسپولیس تلقی میشوند؟ چرا که تحت هیچ شرایطی نه منطق تجارت و صنعت فوتبال این را میپذیرد و نه هیچ دلسوخته ای.
چوب حراج به چه قیمتی؟
روز قبل سایت رسمی باشگاه پرسپولیس که به نوعی سایت رسمی کارگزار باشگاه است مطلبی اطلاعیه مانند را منتشر کرد که به نوعی پاسخ به هجمههای ایجادشده نسبت به #مدیا بود. در این اطلاعیه آمد که صفحه اینستاگرام پرسپولیس، بزرگترین صفحه فارسیزبان غیرشخصی است! و نکته بارز این بود که هیچ پاسخ و توضیحی درباره نقدهای واردشده از سوی هواداران و فعالان شبکههای اجتماعی ارائه نشده است! ای کاش کارگزار تقصیر خود در نحوه ورود به موضوع را می پذیرفت که کاملاً حساسیتبرانگیز است و برخلاف آنچه که در این اطلاعیه آمد تمام آنچه جریان دارد، بازاریابی دیجیتال در بستر اینترنت و شبکههای اجتماعی نیست. قطعاً کسی نمیتواند از تبلیغات در محیط اینستاگرام با شرط رعایت شئون باشگاه انتقاد کند. پرسپولیس یک صفحه با ۴میلیون دنبال کننده دارد و باید بتواند از آن به درآمد برسد اما نه به این شکل! واقعا کدام باشگاه معتبر اینگونه اعتبار خود را به حراج میگذارد. آیا برسی فالوئینگهای صفحات باشگاههای بزرگ دنیا توسط دوستان رسانه ای حاضر در باشگاه که کلی ادعا هم دارند، کار سختی است؟ به هر روی آن چه مشخص به نظر می رسد این که هواداران پرسپولیس در آینده ای نه چندان دور متوجه می شوند چه قراردادی به باشگاه محبوب شان توسط دو مدیر فعلی و سابق، تحمیل شده است.