پس از پروژه ناموفق مائوریتزیو ساری، آندره آ آنیلی رییس یوونتوس در تصمیمی ریسکی، آندره آ پیرلوی بی تجربه را به عنوان سرمربی بانوی پیر منصوب کرد. پیرلو تجربه حتی یک بازی رسمی به عنوان سرمربی را نداشت و این مسئله باعث شد انتظارات هواداران یوونتوس تا حدی پایین بیاید.
اختصاصی طرفداری | مائوریتزیو ساری پس از قهرمان کردن یوونتوس در سری آ گفت در سخت ترین فصل تاریخ سری آ قهرمان شده است؛ حرف او اغراق آمیز اما تا حدی قابل تامل به نظر می رسد چرا که با قدرت گرفتن اینتر، سرسختی آتالانتا و البته برخاستن میلان، مشخص بود که یوونتوس با پیرلو با چالش هایی جدی روبرو می شود. چالش ها در همان هفته های ابتدایی از راه رسیدند و یوونتوس مقابل تیم هایی امتیاز داد که همواره مقابل آن ها پیروز شده بود. یوونتوس در سال های حضور آنتونیو کونته، ماسیمیلیانو الگری و حتی مائوریتزیو ساری از یک فاکتور مهم بهره می برد که پیرلو تا این جای کار از آن بهره نبرده است؛ بیانکونری به خصوص در روزهای حضور مکس الگری حتی در روزهای بدش هم یک گل تعیین کننده می زد و بازی را می برد. در واقع یوونتوس با استفاده از این ذهنیت و ترسی که به تیم های کوچک تر القا کرده بود، توانست طی فصول اخیر که با اختلاف امتیازی کم قهرمان شد، امتیازاتی سرنوشت ساز کسب کند.
امتیاز دادن برابر تیم هایی چون کروتونه، بنونتو و البته باخت سنگین خانگی مقابل تیم بحران زده فیورنتینا باعث شده یوونتوس همین حالا از کورس قهرمانی سری آ عقب بیفتد و برخلاف تمام سال های گذشته، دیگر مدعی شماره یک سری آ نباشند. البته عامل خوش شانس نبودن را می توان در این مسئله دخیل دانست؛ همان طور که تیم الگری در دقایق پایانی به حریف گل پیروزی بخش می زد (گل دقیقه 94 پائولو دیبالا به لاتزیو و گل دقیقه 91 گونزالو هیگواین به اینتر در فصل 18-2017 که ناپولی تا هفته های پایانی صدرنشین بود را به یاد بیاورید)، تیم پیرلو این فصل در ثانیه پایانی پیروزی مقابل لاتزیو را از دست داد و یا با فرصت سوزی های متعدد موراتا و رونالدو، نتوانست آتالانتا را شکست دهد. برای فتح لیگ داخلی، داشتن ثبات مهم ترین عامل است؛ یوونتوسِ پیرلو در یک بازی به حریف چهار گل می زند و در بازی بعدی، اگر کریستیانو رونالدو غایب باشد یا روی فرم نباشد، در گلزنی به مشکل می خورند. روند سینوسی برای تیمی که می خواهد قهرمان لیگ شود و رقبایی سرسخت چون اینتر آنتونیو کونته و میلان شاداب پیولی دارد، حکم سم را دارد. با این حال، یوونتوس یک بار روند کم و بیش مشابهی را در راه قهرمانی اسکودتو تجربه کرده که در نهایت هم منجر به قهرمانی آن ها شده است؛ فصل 16-2015.
شرایط کنونی یوونتوس با یوونتوس فصل 16-2015 از جهاتی مشابه است. یوونتوس که حالا با 27 امتیاز در 14 بازی (و یک بازی کم تر) در رده پنجم است و فاصله ای 10 امتیازی با میلان صدرنشین دارد، در آن فصل با 24 امتیاز در 15 بازی در رده پنجم بود و فاصله ای هفت امتیازی با ناپولی صدرنشین داشت. تیم مکس الگری در سال 2015 با تغییر و تحولاتی رادیکال روبرو شد؛ ستون های اصلی تیم همچون آرتورو ویدال، آندره آ پیرلو و کارلوس توز از تیم جدا شدند و جوانانی چون پل پوگبا و پائولو دیبالا مسئولیت های بیشتری یافتند. دو شکست پیاپی مقابل اودینزه و آاس رم، فصل را به شکلی بد برای بیانکونری شروع کرد که در ادامه پل پوگبا که به تازگی پیراهن شماره 10 را گرفته بود، با ماژیک عدد +5 را به شماره پیراهنش اضافه کرد تا از فشارها روی خودش بکاهد. چند هفته بعد فروزینونه اولین امتیاز تاریخش در سری آ را در استادیوم یوونتوس گرفت. کلودیو مارکیزیو و سامی خدیرا دو عنصر کلیدی خط هافبک مصدوم بودند و ماریو مانژوکیچ هم به خاطر مصدومیت نتوانسته بود عملکرد خوبی داشته باشد. اوضاع برای مکس الگری خیلی بد پیش می رفت و بسیاری تصور می کردند موفقیت های فصل گذشته او اتفاقی است. اوضاع پس از شکست مقابل ساسولو بدتر شد اما تلنگر جدی پاتریس اورا و جانلوییجی بوفون به عنوان رهبران رختکن، کمی اوضاع را آرام تر کرد.
بازی بعدی مقابل تورینو بود و با توجه به هشدارهای آندره آ آنیلی، ماسیمیلیانو الگری می دانست پیروز نشدن در این بازی می تواند باعث پایان کارش در یوونتوس شود. در دربی تورین، بازی تا دقایق پایانی 1-1 دنبال می شد و با این نتیجه، یوونتوس در رده دوازدهم قرار می گرفت و این نتیجه منجر به اخراج الگری می شد اما گل تعیین کننده خوان کوادرادو در دقایق پایانی دربی، ضمن نجات الگری نقطه عطف فصل یوونتوس را رقم زد. یوونتوس پس از شکست مقابل ساسولو در هفته دهم، تا هفته سی و هفتم که قهرمانی اش در سری آ قطعی شده بود و مقابل هلاس ورونا شکست خورد، فقط دو امتیاز از دست داد؛ باورنکردنی است! اگر تساوی 0-0 با بولونیا در هفته بیست و ششم و پیش از بازی حساس با بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان نبود، یوونتوس در سری آ به رکورد 26 پیروزی پیاپی می رسید. تیمی که تا پیش از نیم فصل اول همه آن را مرده می پنداشتند و در مراسم خاکسپاری اش شرکت کرده بودند، به لطف ثبات معجزه وار مکس الگری از گور برخاست تا به پنجمین اسکودتوی متوالی و شاید شیرین ترین آن ها دست یابد.
یوونتوس اکنون حساس ترین روزهای فصل را پیش رو دارد. بازی با میلان در هفته پانزدهم سری آ را می توان بازی مرگ و زندگی یوونتوس در فصل 21-2020 دانست. پیروزی یوونتوس مقابل میلان در سن سیرو می تواند در اردوی بیانکونری مثل بمب انگیزه باشد و البته رقبا را تا حدی بترساند؛ شکست دادن صدرنشینی که تاکنون شکست نخورده، می تواند یوونتوس را برای کسب دهمین قهرمانی پیاپی امیدوار کند اما از دست دادن امتیاز در این برهه حساس، می تواند رویای کسب دهمین اسکودتوی متوالی را برای یوونتوس به پایان برساند. تیم الگری برای مدتی طولانی ثباتش را حفظ کرد تا از سد رم و ناپولی بگذرد و تیم پیرلو اگر قهرمانی می خواهد، باید ثابت کند که می تواند در برهه سخت بازی با میلان، ساسولو و اینتر سربلند بیرون بیاید. مشخصا کار آندره آ پیرلو نسبت به کار مکس الگری در آن فصل، سخت تر است. رقبا سرسخت تر هستند، تیم کنونی یوونتوس به نسبت تیم الگری از انسجام کم تری برخوردار است، خط دفاعی این تیم دیگر متشکل از بوفون و بی بی سی افسانه ای نیست و البته برنامه بازی ها هم با یوونتوس چندان مهربان به نظر نمی رسد. اگر یوونتوس قهرمانی می خواهد، آندره آ پیرلو باید معجزه ای همچون معجزه مکس الگری در فصل 16-2015 رقم بزند. در آن زمان می گفتند مکس الگری با فتح هر ساله دوگانه، کاری نکرده است و این کار مثل آب خوردن است اما شاید حالا هواداران یوونتوس، قدر مد مکس را بیشتر می دانند.
