سه‌شنبه‌شب تو اولدترافورد، رم دو گل جلو بود و یه لحظه همه‌مون فکر کردیم امشب، شب ماست. بعد بازی از دستمون رفت، همون‌طور که بعضی چیزها بی‌صدا از دست میرن.
الان دو شبه گذشته و هنوز یاد دقیقه‌های آخر، یه سنگینی انداخته تو سینه‌م. عصبانی‌ایم، دلخوریم و بهونه هم نمیاریم. هواداری یعنی همین: وقتی تیمت خوب بازی نمی‌کنه، دروغ نگی.💔
ولی رم رو هیچ‌وقت با یه نتیجه نشناختیم. رم برای ما صدای بازی‌های قدیمیه، پیراهنیه که نسل‌به‌نسل دست‌به‌دست شد و اسمیه که با «توتی» تو دلمون جا خوش کرده.👑 مردی که می‌تونست هر جای دنیا بره و موند، چون بعضی جاها فقط خونه‌ان و عوض‌کردنی نیستن.
«رم رو هیچ‌وقت با یه نتیجه نشناختیم.»
شکست‌ها میان و میرن، ولی آدم عاشق رو نمیشه با یه سوت پایان تکون داد.
رم جای دلیل‌آوردن نیست؛ جای دوست‌داشتنه.
LA ROMA NON SI DISCUTE, SI AMA رم جای چون‌وچرا نیست؛ باید عاشقش بود
FORZA ROMA, SEMPRE! ❤️💛
دیدگاهها