نقطه ضعفش ،به گردن زمین وزمان انداخت،و یه جا به گردن داور انداخت،یه جا به گردن وزیری که تمام بودجه رو خرجشون کرد انداخت،یه جا به گردن برنامه ریزی لیگ انداخت،ولی هیج وقت به گردن خودش ننداخت،تا بره نقطه ضعفش ببین ،برطرف کنه
---همیشه فرق تیمهای که غرور خودشون به زمین میزن،(اونم چه غروری ،غروری که تو قهرمانی تو بالاترین سطح حرف ای فوتبال بدست آوردن) ،، در مقابل تیمهایی که حاضر نیستن غرور خودشون به زمین بزنن،(اونم چه غروری تو قهرمانی تو پاینترین سطح فوتبال بدست آوردن )اینه،، که قبول میکنن نقطه ضعف دارن،و داعم به فکر ترمیم نقاط ضعف خود هستن،،و حتی تیمهای موفق دیگر رو الگو قرار میدن و تحسین میکنن، یک روز موفق میشوند
___ولی تیمهای که حاضر نیستن از غرورمسخره خودشون کم کنن ،دنبال نقاط ضعف خودشون نمیرن،،و برای اینکه خودشون گول بزنن تیمهای موفق دیگر رو کوچیک حساب میکنن،و موفقیت تیمهای دیگر رو کوچیک میکنن،و هیج وقت هم موفق نمیشن،و باید بمونن و قدرت رقیبانشون تماشا کنن،،
___مورینیو بسیار مربی مغروری بود،و روزگاری بهترین مربی جهان بود،،ولی زمانی که مربیان دیگر پیشرفت کردن،و شکستهایی به تیمهای مورینیو میدادن،مورینیو به جای قبول شکست،باخت و حقارت خودش به گردن داور ،مصدومیت بازیکنان،برنامه ریزی بازیهاو....مینداخت،،ولی هیج وقت نقطه ضعف خودش قبول نکردو الان هبج تیم مدعی،دنبال مورینیو نمیره
___ولی فیلیک مربی بایرن ،بعد از بازیها همیشه میگه ما باید دنبال نقاط ضعف خودمون باشیم، و صددرصد با قدرت به راه خود ادامه میده
