من کرد نیستم اما واقعا این موزیک بی نظیره?
وه کونهی کون کنا جرگم له تاو هیجرانی تو بوویه
به سوزی نهی ده سوتیمو به نغمهی نهی ده نالانم
امان ای متربی مجلیس به حهقی تاری روحانی
بلا به نغمهکهی سازت که ئاوی ئاوری هیجرانی
ئه تو ای روحهکم ساقی ئه تو ای عمرهکم مترب
په یا پهی لهده چنگو نهی دهما دم بهنه پیمانه
به تیری حمزه بم لاوه نهوا زولفم له گردن که
به سر هاتومه میدانت به دل بوت بومه نیشانه
دمهکی مهستو بیمارم دهمیک بی هوش و هشیارم
چه کس نازانه دردی من مگر ئهو چاوهکالانه
هناسهی عاشقان با نهت گره بی مروهتی تاکی
بترسه ئهی کولی نازک به دنگ لوی بای زریانه
ئهگر زولفت وهکو من عاشقی روی تونیه بوچی
سهرا پاته یک چوه کهو توته بهرپهت دستو داوانه
وه فایی بو گولهکی سهرو بالاشه شیت و شیدایه
وه کو قمری دهنالهنه وه کو بولبول غهزل خوانه
گر چو نِـی، جگرم سُفته شده
زهجران توست
در سوز نی میسوزم
و با نوای نی نالانم
گر چو نِـی، جگرم سُفته شده، زهجران توست
در سوز نی میسوزم و با نوای نی نالانم
پناهم ده ای مطرب، بحق ساز آسمانی
نوای سازت پاینده باد که آبیست بر آتش هجران
پناهم ده ای مطرب
بحق ساز آسمانیت
نوای سازت پاینده باد که آبیست بر آتش هجران
تو ای روح من؛ ساقی!
تو ای عمرمن؛ مطرب!
پیاپی چنگ و نی بنوازید و دمامدم پیمانه بگردانید
به تیر غمزه ام کُش،به زلفت حلقه بر گردن انداز
درمیدانت به پای سرآمده ام
وسینه را سپر بر تیرهایت ساخته ام
نگارا به تیرغمزه بکُش،به زلفت حلقه برگردنم کن
درمیدانت به پای سرآمده ام وسینه را سپر بر تیرهایت
دمی مستم وبیمار، دمی بی هوشم و هوشیار
کیست که دردم را نداند؟ مگر آن چشمان آبی
نگذار گرفتارِ آهِ عاشقان آیی آخر بی مروتی تا به کی؟
بترس ای گل پر لطافت از آن باد خزانی
اگر گیسوانت چو من عاشق روی تو نیستند، پس چرا؟
چنین پر چین و شکن به دست و دامنت افتاده اند؟
"وفایی" سر به پا دیوانه و شیدای گلی ست
چو قُمری نالان وچو مرغ چمن غزل خوان اوست
"وفایی" سر به پا یوانه و شیدای گلی ست