حالا که این کودتا شکست خورد و پرز مونده که چطور از این منجلاب بیاد بیرون، بهتره برای ایندم یه نوشته ای به جا بذارم...
بعد 16 سال کار در منچستر و به عنوان نایب رییس منچستر از اقای وودوارد تشکر میکنم.... هیچوقت شخصیت محبوبی نبود و علت این محبوب نبودن هم نمیدونم....شاید بخاطر اینکه تماشاگرا هیچ وقت گلیزرا رو نمیدیدن و بالاترین رکن منچستر رو که همیشه میدیدن وودوارد بود... و تو بد دورانی(ایشالا که دوران گذاره ) این مسئولیت بهش رسید...
ولی سوالی که پیش میاد...غیر از بحث دیر انتخاب کردن مدیر فنی تیم، چه انتقادی از وودوارد میتونین داشته باشین؟ تا تونست بازیکن های مدنظر سرمربی ها رو خرید و کلی خرج کرد و چون رابط بین باشگاه و گلیزرا بود باید برای این خرج ها اون ها رو هم راضی نگه میداشت...و تو این 7 سال که اوضاع خوبی نداشتیم با قرارداد های خوبی که تونست ببنده تیم رو از لحاظ مالی سرپا نگه داشت و تنها باشگاه اروپایی شدیم که بدون کاهش دستمزد و تعدیل نیرو به کار خودش تو کرونا ادامه داد...
پس بنظرم وودوارد لایق احترام بیشتری هست و در جهت این خداحافظی، کلاه خویش را از سر به نشانه ی احترام بر میدارم :))))
خداحافظ اقای وودوارد...امیدوارم موفق تر باشی و دیگه تو این ایده های مزخرف شرکت نکنی...و اینکه باز هم امیدوارم تیم با رفتنش به مشکل خاصی نخوره....