طرفداری | اوکراین و لهستان در حال بررسی ارائه یک پیشنهاد مشترک برای میزبانی از بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان، یعنی جام جهانی فوتبال مردان هستند.

به گزارش پولیتیکو، ماتی بی‌دنی، وزیر ورزش اوکراین، در گفت‌وگو با این رسانه اعلام کرد که اوکراین، که در حال حاضر با تهاجم تمام‌عیار و چندساله روسیه مقابله می‌کند، مایل است در صورت امکان، همراه با لهستان در نزدیک‌ترین دوره آزاد برای میزبانی جام جهانی، میزبان این رقابت‌ها شود. به گفته یک مقام مطلع از موضع دولت ورشو، لهستان نیز در حال بررسی این احتمال است. بی‌دنی گفت:

نزدیک‌ترین تاریخی که برای میزبانی جام جهانی آزاد خواهد بود، به احتمال زیاد در دهه ۲۰۴۰ است... بنابراین باید از همین حالا برای چنین چشم‌اندازی برنامه‌ریزی کنیم.

او تأیید کرد که کشورش علاقه‌مند به بررسی امکان ارائه پیشنهاد مشترک برای میزبانی است. اسپانیا، پرتغال و مراکش میزبان جام جهانی ۲۰۳۰ خواهند بود و عربستان سعودی نیز تنها میزبان جام جهانی ۲۰۳۴ است.

اوکراین پیش از این نیز تجربه سازمان‌دهی یک تورنمنت بزرگ را همراه با لهستان داشته است. بی‌دنی به مسابقات فوتبال یورو ۲۰۱۲ اشاره کرد و گفت: بسیار منطقی خواهد بود که این تجربه موفق را تکرار کنیم.» او افزود که چنین پیشنهادی می‌تواند «توجه سرمایه‌گذاران را نیز جلب کند».

با این حال، هرگونه پیشنهاد میزبانی در شرایطی کاملاً متفاوت از یورو ۲۰۱۲ مطرح خواهد شد. بر اساس ارزیابی مشترک دولت اوکراین، گروه بانک جهانی، کمیسیون اروپا و سازمان ملل متحد، جنگ روسیه نیازهای اوکراین برای بازسازی و احیا در یک دهه آینده را به حدود ۵۸۸ میلیارد دلار رسانده است؛ رقمی که تقریباً سه برابر تولید ناخالص داخلی اسمی پیش‌بینی‌شده این کشور در سال ۲۰۲۵ است.

در تهاجم ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، نیز نشانه‌ای از فروکش کردن دیده نمی‌شود؛ نیروهای روسیه همچنان برای اشغال اوکراین پیشروی می‌کنند و تقریباً هر شب شهرهای بزرگ این کشور را هدف حملات قرار می‌دهند. آنالنا بربوک، رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در سخنرانی خود در اول سپتامبر گفت که دیگر «هیچ فضای امنی باقی نمانده است» و شمار تلفات غیرنظامیان در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، ۱۱۴ درصد بیشتر از مدت مشابه در سال ۲۰۲۴ بوده است.

ورزشگاه دونباس آرنا نمونه‌ای از چالش‌های زیرساختی است که اوکراین در صورت میزبانی دوباره از یک تورنمنت بزرگ با آن مواجه خواهد شد. این ورزشگاه مدرن در دونتسک، میزبان پنج مسابقه یورو ۲۰۱۲ بود؛ اما در سال ۲۰۱۴، جدایی‌طلبان مورد حمایت روسیه کنترل بخش‌هایی از این منطقه را به دست گرفتند و درگیری میان آن‌ها و ارتش اوکراین آغاز شد. باشگاه شاختار دونتسک که مسابقات خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار می‌کرد، مجبور به ترک شهر شد و بعدها گلوله‌باران به ورزشگاه نیز آسیب وارد کرد. این باشگاه تاکنون نتوانسته به دونتسک بازگردد و اکنون مسابقات خانگی خود را در غرب اوکراین برگزار می‌کند.

سیاست پشت جام جهانی


جام جهانی فوتبال اغلب در سایه تنش‌های سیاسی برگزار شده است. خود روسیه نیز در سال ۲۰۱۸ میزبان این رقابت‌ها بود؛ چند سال پس از آنکه پوتین کریمه را ضمیمه خاک روسیه کرد و جنگ در شرق اوکراین را به راه انداخت. شماری از سیاستمداران غربی خواستار سلب حق میزبانی روسیه از سوی فیفا شدند، اما مسابقات طبق برنامه برگزار شد و فرصتی برای مسکو فراهم کرد تا در بحبوحه انتقادهای مستمر از سیاست خارجی توسعه‌طلبانه‌ی این کشور، تصویری از عادی بودن شرایط و اعتبار بین‌المللی خود ارائه دهد.

تابستان امسال نیز رابطه فیفا با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بر فضای پیش از مسابقات سایه انداخت و در جریان رقابت‌ها، پیش از دیدار مرحله حذفی آمریکا و بلژیک، به اوج رسید.

در پاسخ به این پرسش که آیا ایده میزبانی مشترک لهستان و اوکراین بازتاب‌دهنده مذاکرات جاری است یا صرفاً یک هدف بلندمدت برای دوران پس از جنگ، بی‌دنی گفت:

ما روی آن کار خواهیم کرد... ما همچنان کشوری هستیم که به دنبال بزرگ‌ترین دستاوردهای ورزشی است. این بخشی از فرهنگ ملی ماست و می‌خواهیم با وجود تمام این دشواری‌ها، آن را توسعه دهیم.

او خاطرنشان کرد که هرگونه اقدام رسمی برای ارائه پیشنهاد میزبانی باید از سوی جامعه ورزشی یا فدراسیون‌های فوتبال آغاز شود. 

به گفته مقام مطلع از دولت لهستان، که برای صحبت درباره مذاکرات خصوصی نخواست نامش فاش شود، این ایده همچنین در حاشیه کنفرانس بازسازی اوکراین که امسال در گدانسک برگزار شد، مطرح شده است. وزارت ورزش لهستان به درخواست پولیتیکو برای اظهارنظر در این زمینه پاسخ نداد.

پس از انتشار این گزارش، وزارت ورزش اوکراین تأکید کرد که در حال حاضر هیچ مذاکره، رایزنی یا آمادگی عملی رسمی با لهستان در این زمینه در جریان نیست. این وزارتخانه اعلام کرد که میزبانی از رویدادهای بزرگ بین‌المللی ورزشی همچنان یکی از اهداف بلندمدت اوکراین برای دوران پس از جنگ است، اما هرگونه برنامه‌ریزی مشخص در این زمینه ابتدا به برقراری صلح و امنیت پایدار بستگی خواهد داشت.

دوستی شکننده میان اوکراین و لهستان


شراکت لهستان و اوکراین در دوران جنگ، در حالی تحت فشار قرار گرفته که اختلاف بر سر مسائل تاریخی به یک مناقشه سیاسی گسترده‌تر تبدیل شده است.

تنش‌ها در ماه ژوئن، پس از آن افزایش یافت که ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، نام یک یگان نظامی را به «قهرمانان UPA» تغییر داد؛ گروهی ملی‌گرا که برای استقلال اوکراین مبارزه می‌کرد، اما در جریان جنگ جهانی دوم همچنین مرتکب کشتار غیرنظامیان لهستانی شده بود.

کارول ناوروکی، رئیس‌جمهور لهستان، در واکنش به این اقدام، زلنسکی را از بالاترین نشان دولتی لهستان محروم کرد و تهدید کرد که در صورت عذرخواهی نکردن کیف، مسیر عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا را مسدود خواهد کرد. دونالد توسک، نخست‌وزیر لهستان، تلاش کرد این اختلاف را کاهش دهد و به سیاستمداران دو طرف هشدار داد که از تبدیل کردن آن به یک «اشتباه راهبردی» که می‌تواند به نفع روسیه تمام شود، خودداری کنند.

بر اساس یک نظرسنجی در ماه اوت، اکنون ۴۶ درصد از مردم لهستان روابط با اوکراین را منفی ارزیابی می‌کنند؛ بالاترین میزان ثبت‌شده تاکنون.

واسیل موکان، نماینده پارلمان اوکراین و نایب‌رئیس کمیته جوانان و ورزش این پارلمان، گفت که این کمیته هیچ اطلاعات رسمی‌ای دریافت نکرده که تأیید کند مذاکراتی درباره ارائه پیشنهاد مشترک میزبانی انجام شده است؛ با این حال، او این پیشنهاد را «هم جذاب و هم سرشار از ظرفیت» توصیف کرد.