سیمون پترسون، ورزشکار 27 ساله سوئدی است که در شاخته پرتاب دیسک مشغول به فعالیت است. پترسون سابقه دو دوره حضور در مسابقات جهانی برای کشورش را در کارنامه دارد. او در سال 2017 و 2019 در مسابقات جهانی حاضر بوده و به ترتیب در رتبه های یازدهم و چهارم قرار گرفته است. 

با این حال، المپیک 2020 توکیو برایش بسیار خوش یمن بود و او توانست با پرتابی معادل 67.39 متر، به مقام دوم و مدال نقره المپیک دست پیدا کند. حالا در طرفداری و به همت همکار افتخاری‌مان، یدالله محمدی عزیز، مصاحبه کوتاهی با این ورزشکار تنومند ترتیب داده ایم:

به نظرتان کیفیت مسابقات المپیک چطور بود؟

فکر می‌کنم مسئولان کمیته بین‌المللی المپیک و همچنین کشور میزبان آن را بسیار خوب سازماندهی کردند! بسیار عالی برای همه چیز!

عملکرد حریفان خود را در پرتاب دیسک چگونه دیدید؟

فکر می‌کنم همه به دنبال کسب مدال بودند و در نهایت امر نیز یک جادوگر (دنیل استال هموطن پترسون)، پیشتاز رقابت بود که واقعاً از صمیم قلب دوستش دارم. بنابراین با اعتماد کامل می‌توان گفت رقابت جالبی بود. استال واقعا یک ورزشکار نمونه و پر تلاش است و نه تنها از کسب مدال المپیک راضی نشده بلکه حتی به دنبال موفقیت‌های بیشتر و بیشتر است.

نظر شما در مورد درخشش شما و استال در المپیک چیست؟

فقط خیلی خوشحالم برای تجربه ارزشمندی که من و استال با هم آن را به دست آوردیم، هر چند واقعا انتظار این اتفاق را نداشتم و بنابراین یک سورپرایز بزرگ برایم بود زیرا توانستیم مدال طلا و نقره را برای کشورمان کسب کنیم.

نظر شما درباره حذف زود هنگام احسان حدادی در المپیک چیست؟

احسان یک ورزشکار بزرگ و صاحب مدال المپیک و جهانی است اما باید بگویم از چیزی خبر ندارم پیش از المپیک شرایط برای او چگونه بوده است. بنابراین در این مورد نمی‌توانم نظری بدهم. برای او در مسابقات آینده‌اش آرزوی موفقیت می‌کنم.

قبل از المپیک به چه رکوردی فکر می‌کردید و از عملکرد خود راضی هستید؟

بسیار خوشحالم از عملکردی که در المپیک از خودم بر جای گذاشتم. درباره رکوردمم باید بگویم فراتر از آن چیزی بود که انتظار آن را داشتم، البته اکنون دیگر تمام تلاشم این است تا بتوانم به رکوردهای بالاتری برسم.

فضا بدون تماشاگر در المپیک چگونه بود؟

فکر می‌کنم به هر حال همه چیز خوب بود، منظورم این است که ما اکنون به دلیل شرایط کووید 19 به نبود تماشاگران در ورزشگاه‌ها دیگر عادت کرده‌ایم، اما واقعیت امر این است واقعاً منتظر حضورشان هستیم که بتوانیم دوباره تماشاچی داشته باشیم و از بودن آنها انرژی و انگیزه مضاعف بگیریم.