بازخوانی دربی ها در طرفداری | دربی بیست و نهم؛ دو تیم متحول شده در یک دربی نوروزی

تیم های استقلال و پرسپولیس تاکنون 94 بار با هم بازی کرده اند و اولین دیدار این دو تیم هم به سال 1347 بر می گردد. در طول مقاطع زمانی مختلف گمانه زنی های زیادی در مورد تعداد دربی ها یا اتفاقی که در آن رخ داده است می شود و حالا رسانه طرفداری در این سلسله مطالب به مرور کامل و جامع تاریخچه دربی تهران می پردازد...

به گزارش طرفداری،‌ٰ در روزهایی که سال 1365 خورشیدی رو به اتمام بود استارت جام باشگاه های تهران برای فصل جدید زده شد تا بعد از برگزاری یک هفته، و به قید قرعه ای که دربی تهران را در هفته دوم قرار داده بود، شاهد بازی دو تیم پرطرفدار پایتخت در تعطیلات نوروزی باشیم. فصل جدید با حضور 18 تیم در یک گروه و به صورت تک بازی برنامه ریزی شد.

تیم سرخپوش پایتخت که بعد از انقلاب تغییرات ساختاری کمی را تجربه کرده بود برای فصل جدید نامی تازه به خود می دید؛ تیم فوتبال پیروزی تهران. با این نام جدید لوگویی هم برای باشگاه طراحی شده بود که هرچند برای مدت کوتاهی روی لباس قرمزپوشان خودنمایی میکرد اما به هر حال اولین لوگوی باشگاه پرسپولیس بعد از انقلاب لقب گرفت. در ترکیب هر دو تیم برای فصل جدید تغییرات زیادی مشاهده می شد. استقلالی ها باز هم منصور پورحیدری را روی نیمکت مربیگری می دیدند و با جدایی ستاره هایی مانند ناصر حجازی، سعید مراغعه چیان، شاهین بیانی، عبدالعلی چنگیز و رضا نعلچگر دوباره رو به جوان گرایی آورده بودند. تنها بازیکنی که در فصل جدید به عنوان یک یار با تجربه به تیم اضافه شد محمدرضا شکورزاده مدافع کناری فصل گذشته شاهین تهران بود. در تیم پیروزی هم با وجود اینکه کماکان علی پروین به عنوان مربی-بازیکن هدایت تیم را بر عهده داشت، رفتن بازیکنان بزرگی مانند حمید درخشان، شاهرخ بیانی، محمد پنجعلی و ناصر محمدخانی ضربه بزرگی برای تیم به حساب می آمد. علی پروین با به خدمت گیری سعید نعیم آبادی و غلام برزگر از دو تیم شیرازی تا حدودی خلا موجود را پر کرد اما باز هم این تیم، صلابت تیمی که در ادوار گذشته جام باشگاه های تهران برای قهرمانی می جنگید را نداشت.

ایستاده از راست: مایلی کهن (کاپیتان)، سلطانی، برزگر، سیدعلی خانی، یوسفی، فنونی زاده نشسته از راست: پیوس، لرستانی، سعدآبادی، کارگر، عربشاهی

ایستاده از راست: جانفدا، طاهری، شوری، رضایی، فرزام نیا، حاجیلو نشسته از راست: شکورزاده، فریبا، مختاری فر، ورمزیار، نامجومطلق **(دنیای ورزش - 22 فروردین 1366)**

با تمام این اوصاف در روز هفتم فروردین ماه سال 66 دو تیم در ورزشگاه با قضاوت بهمن بهلولی رو در روی هم قرار گرفتند. در ترکیب استقلال بعد از خروج ستارگان تیم بازوبند کاپیتانی به اصغر حاجیلو رسیده بود تا مدافع کهنه کار آبی پوشان اولین کاپیتانی خود در دربی تهران را تجربه کند. در سوی مقابل هم محمد مایلی کهن در غیاب علی پروین که در این بازی از روی نیمکت تیمش را هدایت می کرد کاپیتان پیروزی بود.

نمایی از مراسم آغاز بازی با حضور کاپیتان های دو تیم، مایلی کهن و حاجیلو در حضور بهمن بهلولی داور مسابقه

با آغاز بازی استقلالی ها با تحرک بالا در میانه میدان سعی در اداره بازی داشتند که تا حدود زیادی هم موفق به این کار شدند اما اولین خطر جدی، بر خلاف جریان بازی، روی دروازه آبی پوشان شکل گرفت. در دقیقه 11 ارسال بلند رحیم یوسفی به درون محوطه جریمه استقلالی ها با خروج اشتباه مجید رضایی همراه شد و توپ روی سر لرستانی فرود آمد اما دروازه بان استقلالی ها خوش شانس بود که ضربه سر مهاجم سرخپوشان با اختلافی ناچیز از کنار دروازه راهی اوت شد. 9 دقیقه بعد استقلالی ها با شوت سنگین مختاری فر حمله حریف را پاسخ دادند اما بهروز سلطانی به خوبی توپ را برگشت داد. در برگشت چیزی نمانده بود که عباس کارگر به اشتباه دروازه خودی را باز کند که با بدشانسی استقلالی ها توپ از کنار دروازه به بیرون رفت.

صادق ورمزیار در یک روز خوب توانست حرف اول خط میانی استقلالی ها را بزند. در تصویر مایلی کهن کاپیتان پرسابقه پیروزی با ورمزیار درگیر است **(کیهان ورزشی - 22 فروردین 1366)**

در نیمه اول جنگ هافبک های دو تیم در میانه میدان بسیار سنگین بود و در این بین درگیری های رحیم یوسفی و مجید نامجو مطلق از سایرین شدیدتر. همین درگیری ها نهایتا در دقیقه بیست و پنجم منجر به اولین کارت زرد بازی شد که در برابر چشمان رحیم یوسفی قرار گرفت. نکته قابل ذکر در خصوص قضاوت آقای بهلولی در این بازی این بود که در بسیاری از صحنه ها در پی درگیری هایی به مراتب شدیدتر از این هم کارت زردی از جیب داور بیرون نیامد و بازیکنی که از ایشان عذرخواهی میکرد به راحتی از زیر بار دریافت کارت زرد شانه خالی میکرد.

نمایی از درگیری هافبک های دو تیم در میانه میدان **(دنیای ورزش - 22 فروردین 1366)**

در دقیقه 32 روی یک همکاری دو نفره بین فرشاد پیوس و لرستانی در یک ضد حمله برق آسا، فرشاد پیوس درون محوطه جریمه استقلال با خطای صد درصد اصغر حاجیلو متوقف شد اما داور بازی اعتقادی به خطای پنالتی نداشت و دستور به ادامه بازی داد.

فرزام نیا از استقلال و لرستانی از پیروزی در هوا به جدال پرداختند. یوسفی و شکورزاده نظاره گر هستند **(دنیای ورزش - 22 فروردین 1366)**

ضعف دفاع پیروزی در کناره ها در این بازی به قدری مشهود بود که تمامی حملات استقلالی ها توسط دو مدافع چپ و راست آنها، علی الخصوص شکورزاده، بعد از عبور از مدافعان کناری پیروزی و ارسال روی دروازه پیروزی شکل می گرفت. اما حضور بهروز سلطانی آماده و سرحال در اکثر این حملات هوایی اجازه کار به مهاجمان سرزن استقلال را نمیداد تا نیمه اول با نتیجه بدون گل به پایان برسد.

نمایی از دربی بیست و نهم و درگریر مرتضی فنونی زاده با مهاجم آبی پوش رقیب

در آغاز نیمه دوم در یک صحنه سعید جانفدا با یک تکل خشن محمد مایلی کهن را پشت محوطه جریمه استقلال سرنگون کرد و بازی برای دقایقی نسبتا طولانی برای مداوای کاپیتان پیروزی متوقف شد. بعد از مداوای محمد مایلی کهن فرشاد پیوس ضربه ایستگاهی را به صورت مستقیم و بسیار خطرناک روانه دروازه مجید رضایی کرد که با واکنش عالی دروازه بان استقلالی ها این توپ هم راهی به دروازه پیدا نکرد. در شصتمین دقیقه شوت راه دور بیژن طاهری از فاصله ای حدود بیست متری روانه دروازه بهروز سلطانی شد که با جاگیری مناسب دروازه بان سرخپوشان گلی برای استقلالی ها در پی نداشت. در دقیقه 78 جدیترین خطر استقلالی ها باز هم روی یک ارسال از کنارین روی دروازه پیروزی ایجاد شد. ارسال دقیق شکورزاده روی سر پرویز مظلومی فرود آمد و پاس زیبای مطلومی با سر بیزن طاهذی را پشت محوطه شش قدم صاحب یک موقعیت صد درصد گلزنی کرد اما ضربه طاهری با دخالت به موقع مرتضی فنونی زاده از روی خط دروازه برگشت داده شد.

تصویری از دربی بیست و نهم در بهار سال 66

بعد از حمله خطرناک شاگردان علی پروین دوبار شانس زدن گل برتری را داشتند. اولین بار روی درگیری پیوس و مجید رضایی روی یک ارسال بلند به محوطه جریمه استقلال، توپ به غلام برزگری رسید که مهاجم پیروزی قدر توپ باد آورده را ندانست و با بی دقتی موقعیت خوب گلزنی را از دست داد و بار دوم در هشتاد و هشتمین دقیقه و تنها دو دقیقه تا پایان بازی در مصافی تک به تک کوروش لرستانی تنوانست دروازه مجید رضایی را باز کند تا این بازی در پایان نود دقیقه تلاش دو تیم، بدون گل به پایان برسد.

در توصیف این مسابقه در مجله کیهان ورزشی یک جمله به خوبی حق مطلب را ادا می کرد؛ « حساس ترین دیدار فصل با فوتبالی بی محتوی و فاقد هنر توپزنی سپری شد و به عبارت کوتاه هفتا هزار تماشاگر مغبون شدند! »