●مقدمه:●

خیلیا از تجربه حرف میزنن،ولی توی دنیای مدرن امروز تاکتیک تو فوتبال حرف اول رو میزنه،روزی که کومان مربی بارسا شد همه خوشحال بودن ولی من به رفیق و آشناها تذکر دادم که کومان مربی تغییر نسله و صرفا برای یکسال جوابگو هس،همیشه گفتم ژاوی مناسب این تیمه و بازهم میگم،اونایی که مخالف ژاوین قطعا نمیتونن منطقی فک کنن،عوامل مختلفی وجود داره که ژاوی این تیمو به اوج میرسونه و باکمی تحلیل به این عوامل خواهیم رسید،خوان لاپورتا اگه مارتینز رو به عنوان مربی انتخاب کنه خریت کرده،ما نمیدونیم که در بارسا جواب میده یانه،ولی مارتینز 3.4.3 بازی میکنه که لاپورتا مخالفشه،نمیدانیم که چه عواملی پشت قضیه مارتینز وجود دارد ولی شاید انتخاب درستی باشه شاید نباشه(ریسکی تر از این وجودنداره)

اگه بخوایم مربیان رو به ترتیب اولویت دسته بندی کنیم قطعا:انریکه،تن هاگ،ژاوی،قطعا این سه نفر بالای لیست قرار دارن

انریکه تیمی که خودش ساخته رو قطعا رها نمیکنه تن هاگ هم حاضر نیس این فصل جدا شه

از نظر من دوتا سناریو باید اتفاق بیفته و این بنفع باشگاه خواهدبود(هرچند نظرات مارو که مدیران بارسا نخواهند دید?)

ای کاش مدیران بارسا نظرات همه رو میدین??

1.بارسا باید اول کومان رو اخراج کنه به هرقیمتی که شده،وگرنه تیم به لیگ اروپا میره(دلایل زیادی واسه حرفم دارم)،میتونن شرودر رو مربی موقت کنن،باشناختی که از شرودر وجوددارهو تجربه و نتایجش با هوفنهایم بنظرم گزینه خوبیه یا پیمنتا رو برگردونه(که احتمالش درحدصفره)،پیمنتا و شرودر جفتشون میتونن رو نیمکت بارسا باشن ومطمئنم از کومان بهتر نتیجه میگیرن چون پیمنتا مسی و تیاگو و خیلی از جوونای بارسا رو پرورش داده و واقعا بدرد سبک تیم میخوره

2.یااینکه ژاوی مربی بشه و بهش فرصت بدن تا تیمو بسازه،ولی هوادارا باید صبور باشن بنده معتقدم تیم ژاوی زیبا بازی میکنه و از کومان بهتر خواهد بود

امیدواریم هرچی بنفع تیم بارساس برای این تیم دوست داشتنی و هوادارش اتفاق بیفته و ماهم این فصل رئال و بارسای جذاب و لالیگای جذابی رو ببینیم

■□سبک بازی■□

اعتقاد ژاوی به فوتبال هجومی، با این باور همراه است که هرچه تیمی بیش‌تر صاحب توپ باشد، به پیروزی نزدیک‌تر است اما او به سایر نگرش‌ها هم احترام می‌گذارد و این را نشان داده که درک می‌کند تیمش در طول بازی‌ها، نیاز دارد که خود را تطبیق بدهد. السد تا به حال بیش‌تر با آرایش 3-3-4 بازی کرده که گاهی در هنگام دفاع به 1-3-2-4 یا 1-4-1-4 تبدیل می‌شود.

اگر تیم‌های حریف به دنبال پرس کردن با دو مهاجم باشند، تیم ژاوی آرایش 3-3-4 را حفظ می‌کند؛ اگر با یک مهاجم بازی کنند، آرایش آنها به 1-3-2-4 تبدیل می‌شود تا با دو هافبک دفاعی بازی کنند که به این معنی است آنها دائما مقابل حریفی که فشار وارد می‌کند، یک بازیکن بیش‌تر دارند. در فاز اول بازیسازی، دو مدافع میانی آنها، به کناره‌ها متمایل می‌شوند تا مدافع کناری بالاتر از هافبک‌های میانی حریف قرار بگیرد.

در این شرایط، اگر برای دروازه‌بان آنها این امکان وجود نداشته باشد که به دو مدافع کناری پاس بدهد، دو هافبک تیم، گابی و نام تائه هی، گزینه پاس هستند زیرا آنها می‌توانند با زمان و فضای بیش‌تری، صاحب توپ بشوند. به ویژه گابی، هموطن ژاوی، بسیار تاثیرگذار است؛ مسئولیت توازن حمله و دفاع در تیم السد، بیش از همه برعهده اوست. او اولین بازیکنی است که مدافع به او پاس می‌دهد و غالبا ضرباهنگ کلی بازی السد را او تعیین می‌کند.

در فاز هجومی، اکرم عفیف، که سابقه بازی در ویارئال و اسپورتینگ خیخون را دارد، به همین اندازه موثر است که با کیفیت فردی خود می‌تواند مدافعان حریف را پشت سر بگذارد (عکس پایین) و پاس گل بدهد یا گلزنی کند. جابه‌جایی منطقه بازی، به ویژه بین مدافعان کناری، برای باز کردن بازی تیم حریف انجام می‌شود و وقتی تلاش آنها برای پیشروی با پاس‌های کوتاه، با مقاومت تیم حریف مواجه می‌شود، آنها غالبا با پاس‌های مستقیم، بغداد بونجاح، مهاجم تیم را صاحب توپ می‌کنند.

 

تکنیک اکرم عفیف و قدرت حفظ توپ بغداد بونجاح، به سایر بازیکنان السد فرصت می‌دهد تا در فضاهای خالی صاحب موقعیت شوند.

■□پرسینگ و دفاع کردن□■

مانند بارسلونا، السد هم به شکل تیمی دفاع و حمله می‌کند؛ بازی منطقه‌ای آنها نیازمند این است که بعد از دست دادن توپ، خیلی سریع سازماندهی دوباره پیدا کنند و برای به دست آوردن توپ بار دیگر تلاش کنند. اگر آنها نزدیک به دروازه حریف باشند، از جلو پرس می‌کنند و اگر موفق نشوند، فاز دوم آغاز می‌شود. پرس از جلو شامل تلاش بازیکنان هجومی برای اعمال فشار مستقیم و قرار گرفتن بازیکنان بین بازیکنان حریف برای قطع کردن پاس‌ها بین مدافع میانی یا بازیسازی مدافعان کناری است.

در صورتی که حریف بتواند از اولین خط پرس عبور کند، بازیکنان عقب‌تر- به رهبری نام تائه هی و گابی- دست به کار می‌شوند. این زمانی است که هم حریف از اولین فاز بازیسازی عبور کرده و هم از خط وسط زمین رد شده و به این ترتیب، آرایش 3-3-4 آنها به 1-4-1-4 (عکس زیر) تبدیل می‌شود تا مسیرهای پاسکاری و امکان پیشروی آنها را محدود کند. وقتی دوباره مالکیت توپ به دست بیاید، آنها به همان اندازه آماده حمله کردن هستند؛ از طریق آگاهی پیرامونی و موقعیت‌هایی که در آن قرار گرفته‌اند.

 

السد در فاز دفاعی برای کاهش امکان پاسکاری حریف، آرایش 1-4-1-4 پیدا می‌کند.

 

ژاوی به لوئیس آراگونس، سرمربی فقید اسپانیا، هم نزدیک بود، زیر نظر لوئیس فن خال هم بازی کرد و پیش از سال‌های درخشان پپ گواردیولا، در تیم‌های موفق فرانک رایکارد و ویسنته دل بوسکه نیز نقش محوری داشت و همه اینها را می‌توان در همین سال اول مربیگری او دید. او ترجیح می‌دهد تا با بازیکنانش ارتباط رودررو داشته باشد تا بتوانید علاوه‌بر جلسات تمرینی، شخصیت آنها را هم کنترل و هدایت کند. او چیزهایی که برای بازیکنانش از نظر احساسی مهم است، در نظر می‌گیرد؛ زیرا اعتقاد دارد که این می‌تواند در بالاترین سطح، سرنوشت ساز باشد؛ تا اندازه‌ای که برای آن به اندازه توانایی تکنیکی، آگاهی تاکتیکی و شرایط فیزیکی، اهمیت قائل است.

ژاوی زمانی در مورد گواردیولا، که در خط میانی بارسا هم جانشینش شد، گفت:” پپ باعث بهتر شدن همه ما شد. او به شما دلیل همه چیز را یاد می‌دهد. او با همه خیلی ارتباط برقرار می‌کند. جدا از این، درک او از بازی، شیوه بازی بارسلوناست. او موثرترین شخصیت فوتبالی دنیا در چند سال اخیر بوده است.”

این مطالب رو تو سایت هفت یک دیدم امیدوارم بدرد دوستان بخوره

مطالب مقدمه توسط خود بنده نوشته شده و فقط سبک ژاوی مطلق به سایت هفت یک میباشد

منبع:سایت هفت یک