آرسن ونگر، رئیس کمیته فنی فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) ایده حامی شماره یک پروژه برگزاری جام جهانی هر دو سال یک بار است. از 211 عضو، 166 عضو رای به بررسی احتمال اجرایی بودن جام جهانی دوسالانه که در ابتدا در ماه مِی (اردیبهشت) از سوی فدراسیون فوتبال عربستان، مطرح شد، رای موافق دادند. تا پایان سال جاری میلادی (10 دی) نظر همه اعضای فیفا در مورد پیشنهاد مطرح شده اعلام می شود و در صورت تایید نهایی، انتظار می رود از تابستان 2028، هر دو سال یک بار شاهد برگزاری جام جهانی فوتبال باشیم.
طرفداری| براین اساس، آرسن ونگر در جدیدترین مصاحبه اش در خصوص جام جهانی دو سالانه، به ریپوبلیکا این طور گفته است:
برای 20 سال گذشته، همواره تیم های اروپایی و آمریکای جنوبی بوده اند که به مراحل بالایی جام جهانی رسیده اند و قهرمانی همواره به یک تیم اروپایی رسیده است. دیگر تیم ها فرصت حضور در این مراحل را ندارند و در نتیجه شانسی برای پر کردن اختلاف با بزرگان هم نصیبشان نمی شود. جام جهانی دو سالانه باعث می شود فرصت بیشتری ایجاد شود و انگیزه بیشتری برای سرمایه گذاری روی جوانان، به وجود بیاید. بسیاری از مربیان و بازیکنانی که مورد احترامم هستند، از این رویکرد حمایت می کنند. کسانی هم در ابتدا مخالف طرح بودند، بعد از کمی صحبت به این نتیجه رسیدند که منافع آن بیشتر از مضراتش است. باعث می شود اطمینانم بیشتر شود و با قدرت تر ادامه دهم.
ونگر در پاسخ به این سوال که آیا طرح جام جهانی دو سالانه شبیه ماجرای سوپرلیگ است یا نه، این طور پاسخ داد:
تفاوتی بنیادی وجود دارد: هدف من به وجود آوردن جمعی کوچک و گلچین شده نیست، بلکه می خواهم فوتبال شامل افراد بیشتری شود و همه صاحب فرصت باشند. از 211 عضو فیفا، 133 کشور هیچ گاه در جام جهانی بازی نکرده اند. با برگزاری دوره های بیشتر، همه شانس بیشتری خواهند داشت.
سرمربی اسبق آرسنال مچنین در مورد چگونگی مدیریت یک تورنمنت اضافه در تقویم فوتبالی دنیا و تاثیرش روی بازیکنان هم صحبت کرده است:
با چند بازیکن بزرگ و مهم مشورت کردیم و می دانم آنها ترجیح می دهند در رقابت های مهم تری در مقایسه بازی های دوستانه شرکت کنند. خیلی از بازیکنانی که در اروپا بازی می کنند، مجبورند طی مدت 4 سال بین جام های جهانی، بیش از 300 هزار کیلومتر برای بازی در آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا پرواز کنند. سفرهای پشت سرهم، تفاوت آب و هوایی و خستگی از پروازهای طولانی، همه و همه بار بزرگی روی دوش بازیکنان به حساب می رود. اولویتم بازیکنان هستند.